۶ دیلماسی آمریکا در قرن ۲۱ استقرار امنیت در اروپا و یکپارچه ساختن آن به جای متفرق نگاهداشتن آن در حالتی از بیباتی؛ همراه با طرح «مشارکت برای صلح» و ترتیبات ویژه با روسیه و اوکراین.(* اگرچه هر یک از این استدلالهاء درست به نظر میرسید؛ ولی مهمتسرین دلیل پذیرش لهستان. مجارستان و جمهوری چک در ناتو؛ حذف شده بود. این دلیل بود: از میان برداشتن خلا راهبسردی در اروپای مرکزی بوده که موجب توسعهطلبیهای آلمان و روس در قرن بیستم شد. یک سال بعد. سنای ایالات متحده طی قطعنامهای. با گسترش ناتو موافقفت کرد و این حقیقت ژئوپولیتیک را تأیید نمود. سناتورهاء با تأکید بسیار اعلام داشتند؛ که ناتو قبل و مهمتر از مر موردی. یک پیمان نظامی است و تشکیل ناتوه برای جلوگیری از پیدایش مجدد قدرت سلطهجویی است؛ که اروپا را به مبارزه بطلر 0 تأییداتی که در عصر کلینتون از اين پیمان به عمل میآمد؛ حالتی آرمانی داشت؛ به گونهای که به تدریج مفهوم اصلی این اتحاد را بیش از پیش به دکترین امثیت دستهجمعی نزدیک ساخت. تمایز بین این دو مفهوم نکتهای حقوقی نیست؛ بلکه» نمایان گر تفاوت فلسفی بسیار مهمی است. یک پیمان [اتحاد] هنگامی شکل میگیرد؛ که گروهی از کشورها بر آن شوند؛ تا از سرزمینی مشخص يا آرمانی خاص دفاع نمایند. در واقع» چنین تمایزی خطی را ترسیم مینماید که تخطی از آن موجب بروز جنگ میشود. در مقابل. «نظام امنیت جمعی» سرزمینی را که ۵ و باید مورد دفاع واقع شود و ابزار و تجهیزات لازم برای این کار را مشخص
— পৃষ্ঠা ৫৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।