۲۳ دیپلماسی آمریکا در فرن ۲۱ فاجعهای جهانی به بار آورد. آنان» طرح مارشال و پیمان آتلانتیک شمالی را ترتیب دادند؛ بر مجموعهای از چالشهای مستقیم و غیرمستقيم شوروی فاثق آمدند و شالودهی شکست تدریجی کمونیسم را بئیان نهادند. نسلی که در دههی نود. در کشورهای حاشیه اقیانوس اطلس (آتلانتیک) زمام امور را در اختیار داشت و يا در انتخابات این کشورها برنده شدهبود؛ از مجموعه تجربیات کاملاً متفاوتی پدیدار شد. پدران این نسل بااعتماد به قدرت آمریکا و اهمیت وحدت و اتحاد پشت گرم بودند. اما آنان در طول جنبشهای اعتراض دهههای شصت و هفتاد پرورش یافتند؛ که سخت به قدرت آمریکا و در واقم» کلاً به نقش قدرت آمریکا در امور بینالمللی بیاعتماد بودند. آنان. سیاست خارجی را با آرمانهای غیرراهبردی همسان میدانستند و مفهوم منافع ملی را نمی پسندیدند. موضعگیری آنان» این سژال را مطرح نساخت؛ که آیا اینچنین مسائلی مهم هستند يا خیرگ بلکه سژال این بود که اگر چارچوب سنتی امنیت نادیده گرفته شود؛ آیا آنها را میتوان حفظ کرد یا خیر؟ نسلی که سر آغاز هزارهی جدید. در اکثر قریب به اتفاق کشورهای غربی قدرت را در دست داشت؛ نماینده احزاب چپ میانه بود؛ که تجربهی سیاسی آنها؛ در اعتراضات ضد آمریکایی شکل گرفته بود. حتی در ایالات متحده نیز بسیاری از دستاندرکاران تشکیلات سیاست خارجی دولت کلینتون با این اعتقاد رشد کرده بودند؛ که آمریکا تا زمانیکه مشکلات و کاستیهای داخلیاش را پرطرف نساخته باشد؛ حق انتقال نیروهای خود را به خارج ندارد و در صورت انتقال نیرو به خارج نیزه باید. اين امر صرفاً برای آرمانها
— পৃষ্ঠা ৫৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।