آمریکا و اروپا.: ۵۱ این گرایشهاء به احزاب حاکم محدود نخواهد شد. نه تنهاء نسل جوان آلمان مصیبتهای بعد از جنگ (چه برسد به فاجعه نازیها) را تجربه نکردهاند؛ بلکه یکسوم جمعیت کمونیست سابق آلمان تا آخرین دههی قرن پیستماادن تجربهی-دموگزاتیک کشور سار کت دافم بذین ترتیب :نیال نوع تازهای از ناسیونالیسم پدید خواهد آمد؛ که از لحاظ نظامی تهاجمی نخواهد بود؛ بلکه در برابر تبعیضهای گذشته مقاومت خواهد کرد؛ تبعیضصی که اکثریت وسیعی از آلمانها؛ هیچگاه از آن خبر نداشتند. این ناسیونالیسم. بر نفوذ سیاسی. به دلیل تناسب آلمان با پتانسیل نظامی و اقتصادی آن تأکید میورزد. چنین فرایندهایی» سایر کشورهای اروپا را بر آن خواهد داشت؛ تا از یک طرف در واکنش به استیلای آمریکا و از طرف دیگر بهعنوان وزنهی متقابلی برای آلمان» در پی جلبنظر مساعد روسیه برآیند؛ گرچه احتمالاً در چنین منازعهای» موضع چانهزنی آلمان در برابر روسیه بسیار قدرتمندتر خواهدبود. اگر ایالات متحده بهتدریج در این بازی وارد شود؛ امکان تغییر ماهیت رابطه مربوط به پیمان آتلانتیک وجود دارد و بیشتر. صورتی شبیه به دییلماسی سنتی اروپا و بر اساس پاداشها و کیفرهای متعادل کننده پیدا میکند. تغییر در پیمان آتلانتیک و رهبری اروپا رهبرانی که رابطهی مبتنی بر پیمان آتلانتیک را بهوجود آوردند؛ در گیر و دار جنگ جهانی درم دریافته بودند؛ که اختلافنظر دموکراسیها در دورهی آرامش دههی سی و در مسیر طولانی دستیابی به پیسروزی نزدیک بود
— পৃষ্ঠা ৫২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।