دیپلماسی آمریکا در قرن ۲۱ هنری کیسینجر
/ ৫০৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۰ دیپلماسی آمریکا در قرن ۲۱ شوروی» ترس حمله نظامی را از جانب شرق کاهش داد (و برای مدتی محو کرد)؛ و در سال ۱۹۹۰ وحدت دو آلمان به نابودی آلمان شرقی پیرو شوروی انجامید؛ اصولاً موازن‌ی سیاسی در اروپا و ناتو دگرگون شد. امروزه تمایل آلمان به قبول موقعیت تابع در ناتو و اروپا نیز از بین رفته‌است. با قدرت گرفتن مجدد روسیه, وسوسه‌ی دیرین روابط خاص آلمان با روسیه بار دیگر ظاهر شده است. در حالی که وابستگی آلمان به ایالات متحده از بابت امنیت و به فرانسه از بابت مشروعیت کمتر می‌شود؛ احتمالاً سه فرایند اصلی پدیدار خواهد شد: اعتماد به نفس و جسارت بیشتن هم در چارچوب پیمان آتلانتیک و هم در چارچوب نهادهای اروپایی پدیدار خواهد گردید. به تدریج آلمان ممکن است؛ در پی کسب نقشی برای خود در اروپا برآید؛ که فرانسه مکدا معتقد است ارویا باید در چارچوب پیمان آتلانتیک این نقش را ایفا نماید. ه آلمان برای به مخاطره انداختن روابط خود با آمریکا آمادگی کمتری دارد. ولی با وجود توصیه‌های فرانسه, برای به خطر افکندن روابط آتلانتیکی خود. آماده‌تر است. آلمان از این نظر حد و مرزی را برای شعارها و گرافهگویی‌های فرانسه به‌وجود می‌آورد. ه در حالی که قدرت و نقش نسبی آلمان رشد می‌یابد و وضعیت روسیه بهبود پیدا می‌کند؛ وسوسه‌هایی برای از سرگیری روابط ویژه‌ای» میان روسیه و آلمان به وجود خواهد آمد. این روابط بر این سنت بیسمارکی مبتنی خواهد بود؛ که این دو کشور در هنگام نزدیکی روابط, کامیاب بوده‌اند و در هنگام منازعه دچار خسران شده‌اند.

— পৃষ্ঠা ৫১ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।