دیپلماسی آمریکا در قرن ۲۱ هنری کیسینجر
/ ৫০৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

آمریکا و ارپا .۰ 4٩‏ اشمیت. مناسبات آلمان را با پیمان ناتو و اروپا تقویت کردند؛ گرچه تمایل پیشتری به کشف گزینه‌های دیپلماتیک با شرق کمونیست داشتند. این روند که مورد حمایت ایالات متحده بود؛ در ابتدا با شک و تردید مطرح و سپس با اعتقاد راسخ پی‌ گیری شد. طرح برانت» در مورد گشایش باب ارتباط با شرق از طریق مذاکره با مسکو به پذیرش رسمی تقسیم آلمان انجامید و اساس توافق چهارگانه‌ای را درباره برلین بنیان نهاد؛ که در سال ۱۹۷۱ به خطری که این شهر را تهدید می‌کرد پایان بخشید. بذل توجه دیرهنگام به گزینه‌ی شرقی آلمان» به مثابه‌ی راهی به سوی وحدت و رویکرد متفاوت حزب سوسیال ‏ دموکراتیک» به راهبرد نظامی به سقوط هلموت اشمیت منجر شد و آن هنگامی بود؛ که وی در سال ۰۱۹۸۲ خویشتن را برای اجرای تصمیم ناتو در سورد استقرار موشک‌های میان‌برد در خاک آلمان آماده ساخت. حزب سوسیال دموکراتیک» زمام رهبری آلمان را در سال ۱۹۹۸ (بعد از شانزده سال دوری از حاکمیت) در اختیار گرفت و این ام در حالی بود؛ که حزب یاد شده با حزب سبزها (طرفداران حفظ محیط زیست) - که از دیربازه شعار تبلیغاتی آن مخالفت با پیمان آتلانتیک بود - انتلاف کرد. این دو حزب وقتی بر سر کار بودند؛ هیچ‌کدام بر مسائلی تأکید نورزیدند؛ که ویژگی‌شان را در اپوزیسیون نشان می‌داد. علت این امر» تا حدودی به ایس واقعیت مربوط می‌شد؛ که دنیای پس از جنگ سرد بسیاری از مباحشات دهه‌ی هشتاد را پشت سر گذاشته بود. ناگزیر؛ این اتحاد و هم‌سویی جدید بین‌المللی. مستقل از حزب حاکم» تأکید پیشتری را بر منافع ملی آلمان گذاشت. هنگامی که فروپاشی اتحاد

— পৃষ্ঠা ৫০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।