آمریکا و اروپا ... ۶۷ متمادی. آلمان برای صلح اروپا بیش از حد ضعیف يا بیش از حد قوی بوده است. تنها دو با این مشکل در طول تاریخ آلمان» برطرف شدهاست: یک با به دست اتوفون بیسمارک" در دهههای نخستین وحدت آلمان در قرن نوزدهم و بار دیگر» بعد از جنگ جهانی دوم به دست کنراد ادناثر" و صدر اعظمهای بعدیاش در جمهوری فدرال بیسمارک» در پبی حصول امنیت از طریق چیرهدستی و مهارت دیپلماتیک بود. او سعی داشت؛ روابط کشورهای اروپا را در برابر یکدیگر بهگونهای ترتیب دهد؛ که آلمان همواره گزینههایی؛ بیش از دیگر حریفان بالقوهاش داشتهباشد؛ تا بدینسان, از تشکیل اثتلافهای خصمانه بتواند جلوگیری کند. این اقدام خارقالعاده» برای احلاف وی بیش از حد زیرکانه و پیچیده بود. جانشینان بیسمارک» مسابقه تسلیحاتی را جایگزین مهارت دیپلماتیک کردند و با قدرتنمایی بسیار وارد جنگ جهانی اول شدند. ادناثر و اخلافش, آلمان شکست خورده. تقسیم شده و منهدمی را به ارت بردند؛ که علاقهاش نسبت به تکروی و ماجراجوییهای انفرادی» بر اثر وقوع دو جنگ تحلیلرفته بود. آنان دریافته بودند؛ که رهبری گذشته آلمان» چنان جوی از بیاعتمادی به وجود آورده است؛ که امکان نمیدهد شیوه اتحادهای زیرکانه بیسمارک موثر واقع شود. گرایش احساساتی آلمان امکان داشت؛ بر مفهوم تناسب که دیپلماسی بیسمارک بر مبنای آن استوار بوده غالب شود. در هر صورت. واقعیتهای اشغال متفقین مانع پیدایش دیپلماسی ملی شد. تحصهل۸ و10 ۶۰ تمعن مومسمنن *
— পৃষ্ঠা ৪৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।