1 دیلماسی آمریکا در قرن ۲۱ آلمان آخرین کشور عمده اروپا بود؛ که متحد و بکپارچه شد این اتحاده به دلیل جنبش مردمی نبود؛ بلکه بدان علت بود؛ که شاهزادگان امیرنشینهای مختلف آلمانی» در سال ۱۸۷۱ با متابعت از امپراتوری پروس که پنج سال پیش آنان را در یک حمله نظامی شکست داده بودند؛ تشکیل کشور را اعلام کردند. در آلمان برخلاف سایر کشورهای عمده اروپاء طی بخش اعظم یسک قرن» ناسیونالیسم و دموکراسی در مسیرهای جداگانه و غالبا توأم با منازعه به پیش رفتند. در نتیجه, ناسیونالیسم آلمانی غالباً جنبهای انتزاعی» عاطفی و احساساتی داشت. بالاتر از همه اين که ناسیونالیسم آلمانی فاقد تناسب بود. این ام مشکلات و مسائل راهبردی ایجاد شده بهواسطه مرکزیت جغرافیایی آلمان را به منبع همیشگی تزلزل و بیثباتی برای اروپا تبدیل ساخت. پیش از وحدت و یکپارچگی آلمان در سال ۱۸۷۱ تقسیم آن به تعدادی ایالت کوچک - که مدت دو قرن به طول انجامید - همسایگان آن را قادر ساخت؛ تا موازنهی قدرت اروپا را در خاک آلمان مورد منازعه قرار دهند. پس از وحدت. آلمان در جستجوی کسب امنیت در برابر کلیهی همسایگان خود. بهطور همزمان سیاست کاملاً متفاونی در پیش گرفت. اگر آلمان از چنان قدرتی برخوردار بود؛ که کلیهی همسایگانش را در صورت اتحاد بتواند شکست دهد بیتردید قدرت آن را داشت؛ که بر یکایک آنان نیز پیروز شود. بدین ترتیب» تلاش آلمان برای گریز از مخمصه راهبردی خود. موجب بدترین کابوس آن شد: ائتلافی از کلیه کشورهای همجوان علیه آن به وجود آمد. طی قرنهای تس ۵ ۳ 0 مد 3 ۰ ۰ امپراتوری پروس. متشکل از کشورهای اتریش و مجارستان کنونی بود.
— পৃষ্ঠা ৪৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।