آمریکا و اروپا ... 8۵ مثابهی مجموعهای از مصالح و منافع ملی تلقی نمیکردند. اما پایان خطر شوروی» وسوسههای الگوهای سنتیتر دیپلماسی ملی و سیاست داخلی را (که در ادامهی همین فصل مورد بررسی قرار خواهند گرفت) احیا نمودهاست. وحدت آلمان اين گرایشها را تسریع نمود. این یکی از رویدادهای شگفت تاریخ است؛ که آلمان در مقایسه با همسایگان خود بعد از هر یک از جنگهای جهانی که در آن شکست خورد؛ نسبت به دورهی قبل از شروع جنگ قدرتمندتر ظاهر شدهاست. هیچ موردی بهتر از نتایج این دو جنگ محدودیتهای آیندهنگری و دوراندیشی انسان را نشان نمیدهد. آلمان» در شروع جنگ جهانی اول موثر بود -هرچند سایر کشورهای اروپا نیز مشتاقانه از این فرصت استفاده کردند -و این کشور به تنهایی سبب جنگ دوم شد؛ تا استیلای خود را بر اروپا - و احتمالاً جهان - بهدست آورد. اگر آلمان در این جنگها شرکت نیز نمیکرد تقریباً خودبهخود - دست کم در اروپا - بدین موقعیت ممتاز دست مییافت. گفتنی است؛ که اکنون آلمان بر مبنای قدرت اقتصاد و نیروی حیاتی ملت خود به موقعیت یاد شده نزدیک میشود و این موفقیت. با وجود دو شکست در جنگ. اشغال خاک آن از سوی نیروهای خارجی و تقسیم آن به دو کشور به مدت بیش از چهل سال, حاصل شد. افول دورهی نازی. تقسیم کشور و اين واقعیت که خط مرزی جنگ سرد از مرکز این کشور میگذشت؛ بنیانگذاران دموکراسی جدید آلمان را متقاعد ساخت؛ که هرگز نباید خط مشی و سیاست ملی مجردی را پیگیری نموده و تک روی کنند.
— পৃষ্ঠা ৪৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।