دیپلماسی آمریکا در قرن ۲۱ هنری کیسینجر
/ ৫০৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

آمزیگااو ازوبا .۰ 2٩:‏ هفته پیش تر» آن‌را اعلام کرده بود. مزایای دو دیدگاه یاد شده در این جا مطرح نیست؛ ولی دستکم جای آن بود؛ که در مورد منطقه آماده انفجاری که تمامی خطرات نظامی آن متوجه ایالات متحده است» صبر و عویشتن‌داری بیشتری نشان داده می‌شد. وحدت اروپا به‌عنوان روشی برای تقویت مشارکت آتلانتیکی» در طول جنگ سرد مورد تأکید قرار می‌گرفت. امروزه» چنین وحدتی از دید بسیاری از طرفداران آن, به‌عنوان وسیله‌ای برای ایجاد یک وزنه و عامل توازن در مقابل ایالات متحده مطرح است. ویژگی بارز نیروی نظامی اتحادیه اروپا که تا سال ۲۰۰۳ تشکیل خواهد شد؛ ایجاد ظرفیتی برای اقدام خارج از چارچوب ناتو است. یوشکا فیشر وزیر امور خارجه آلمان, در همین سودا اعلام کرده است؛ که از این پس سازمان ملل» نقش بزرگتری (در برخضی موارد: نقشی بزرگتر از ناتو) را در سیاست خارجی آلمان ایفا خواهد کرو (*) وقتی اتحاد (پیمان ناتو) تشکیل شد؛ عامل وحدت‌بخش آن سیاستی مشترک در برابر اتحاد شوروی بود. امروزه». هر یک از متحدان اصلی در هر دو سوی اقیانوس اطلس. در پی تعریف «رابطه‌ی خاص» خود با مسکو است. با وجود آن‌که تلاش‌های آنان, در زمینه‌ی روابط انفرادی ویژه با روسیه لزوماً در جهت خلاف مصالح یکدیگر نیست. اما در عین حال همیچ‌یک نگرانی چندانی درباره دیدگاه متحدان خود ندارد. آنچه, اعضای ناتو (هر یک به تنهایی) در پی آن هستند؛ تقویت و بزرگ‌نمایی تصمیمات و انتخاب‌های خود می‌باشد؛ که تا حدی به‌عنوان بیمه‌نامه‌ای در قبال یکدیگر از طریق جلب و بهره‌مندی از حسن تفاهم مسکو است.

— পৃষ্ঠা ৪২ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।