آمریکا و اروپا ... ۳٩ است؛ که اختلافنظرهاء روابط آمریکای شمالی و اروپا را احاطه کرده است. روابط متحدین, از آغاز نیز به صورت سنتی آرام و با صفا یا حتی خالی از دردسر و برخورد نبودهاست. بروز اختلافنظرهاء نشانهی آشکاری از افزايش مشکلات و دردسرهای این اتحاد بود. این وضعیت. نتیجهی قابل پیشبینی و مطابق انتظار و واکنش کشورهایی بود؛ که سلطهای سیصد ساله بر امور جهانی داشتند و ناگهان» خود را وابستهی به تصمیماتی یافتند؛ که سه هزار مایل آن سوت در واشنگتن اتخاذ میشد. دولت آیزنهاون طی بحران سوئز در سال 1۹۵7 از متحدان انگلیسی و فرانسوی خود جدا شد و فعالانه» برای شکست دادن آنان تلاش کرد؛ نحوهی برخورد دولت کندی با بحران برلین در دههی شصت میلادی» با سوءظنهایی در آلمان و فرانسه روبهرو شد؛ تلاش دولت نیکسون» طی دههی هفتاد میلادی» برای تعریف رابطهای جدید میان دو سوی اقیانوس اطلس با مقاومت گستردهای, بهعصوص از سوی فرانسه. مواجه گشت و استقرار موشکهای هستهای آمریکا در اروپاه طی دههی هشتاد. تظاهرات اعتراضآمیزی را در سراسر این قاره براه انداخت. اما اینک یک اختلاف مهم و کیفی وجود دارد. بحرانهای اولیه درون اتحاد» بهطور کلی طبیعت اختلافات خانوادگی را داشته و بهنحویی با تفسیرهای متفاوت از ملزومات و مقتضیات امنیت مشترک مورد توافق مربوط میشدند. امروزه. اصل تعریف امنیت مشترک و در واقع. هدف مشترک مورد سژال قرار گرفته است. اکنون قضیهی جدایی آمریکا از منافع استعماری اروپا به تاریخ پیوسته است. در زمان نگارش کتاب» متحدان ارویایی ما
— পৃষ্ঠা ৪০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।