آمریکا در اوج ۰ ۳۷ در مورد ماهیت سیاستهای بینالمللی بیاعتبار میسازد. مباحثی؛ همچون: آرزشهاء قدرت. ایدئولوژی يا علت وجودی کشور که مولفههای اصلی سیاست خارجی هستنده به برهه تاریخی که یک نظام بینالمللی در آن قرار دارد. بستگی دارند. سیاست خارجی آمریکا که همواره در پی یافتن فرمولی جادویی و چند منظوره بوده است؛ نیاز به ظرافت و باریک اندیشی ایدئولوژیک و تدوین راهبرد بلندمدت دارد که این امر خود چالشی حل نشده است. متأسفانه باید گفت سیاست داخلی, سیاستهای خارجی آمریکا را در جهتی معکوس سوق میدهد. کنگره نه تنها با ابزار قانونگذاری, تاکتیکهای سیاست خارجی را تدوین میکند؛ بلکه با وضع تحریمهای بیش از حد. در تحمیل قواعد رفتاری خود به دیگر کشورها تلاش میکند. کشورهای زیادی امروز هدف این تحریمها هستند. دولتهای آمریکا به این دلیل تسلیم این تحریمها شدند؛ که بتوانند موافقت کنگره را برای ساير برنامههای خحود تففنشتا آورنن: علت دیگر این بود که بهدلیل فقدان تهدید فوری خارجی. سیاست داخلی در مقایسه با سیاست خارجی برای بقای حیات سیاسی از اهمیت بیشتری برخوردار شد. باید گفت؛ آنچه منتقدان خارجی» تلاش افراطی آمریکا برای سلطهگری میدانند؛ در واقع این اقدامات. پاسخی برای گروههای فشار داحلی است؛ زیرا این گروهها در موقعیتی هستند؛ که میتوانند با ارائه حمایت و پشتیبانی خود و یاعدم ارائه آن در مواقع انتخابات, بر موضوعات مهم تأثیر گذار باشند. حمایت و پشتیبانی این گروهها موجب میشود؛ تا در آینده [یس از انتخابات] خواستههایی داشته باشند.
— পৃষ্ঠা ২৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।