دیپلماسی آمریکا در قرن ۲۱ هنری کیسینجر
/ ৫০৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

آمریکا در اوج ک ۱۷ فرهنگ مشترک استوار نبود. این وظایف. در نظام بوروکراسی کشور و روابط بین حاکم و مردم دخالتی نداشت. ایجاد محدودیت برای حکومت ناشی از قانون اساسی نبود؛ بلکه ريشه در عرف و قواعد کلیسای کاتولیک داشت. کلیسای کاتولیک, به‌گونه‌ای ناخودآگاه با مهیا کردن مبانی پلورالیسم و محدودیت‌های دموکراتیک» در مقابل قدرت دولت که قرنهای بعد نیز ادامه یافت؛ موفق به کسب آزادی عمل و استقلال شد. این ساختان طی قرون شانزدهم و هفدهم در دوره‌ی نهضت اصلاح دین _ که وحدت مذهبی را از بین برد -و آغاز دوره صنعت چاپ - که موجیب ره تنوع مذهبی شد از میان رفت. شورش‌ها و اغتشاشات بعدی در «جنگ‌های سی ساله» به اوج خود رسید و طی آن سی درصد جمعیت اروپای مرکزی, در این جنگ‌ها با عنوان پایبندی به ایدئولوژی - که در آن زمان» دین بود - کشته شدند. نظام نوین کشوری که در معاهده وستفالیا به سال ۱5۸ تعریف شده است؛ پس از این کشتار و خونریزی, به وجود آمد. اصول این معاهده, روابط بین‌الملل را تا به امروز شکل داده است. هسته مرکزی این معاهده» «دکترین تماکمیته بووه تهادها ی شتا ماع کفویها بر استاسش ان ری و حوزه دخالت کشورهای دیگر خارج شد. ای اضواه هی یاون و اغفاه رایتخن اشته که طاکمان کقرورها در مقایسه با ارتش‌های خارجی که مصمم به تغییر وضعیت هستند, کمتر به استبداد و خودکامگی روی می‌آورند. در عين حال نیز» مفهوم موازنه قدرت در پی ایجاد محدودیت برای کشورها بود؛ تا چنین توازنی مانع از تبدیل یک

— পৃষ্ঠা ১৮ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।