۴ دیلماسی آمریکا در قرن ۲۱ از طراحی راهبردی ناشی میشد و بیشتر حاصل تصمیمات موردی بود؛ که برای حفظ رضایت رأیدهندگان داحلی» اتخاذ میشد. چنین مواردی موجب بروز نوعی وسوسه میشد؛ که گویی ایالات متحده از سیاست خارجی بلند مدت, بینیاز است و خود را به اتخاذ تصمیمات سوردی برای مواجهه با چالشهایی که پدید میآیند. محدود میکند. آمریکا در اوج قدرت. خود را در موقعیتی طنزآمیز میبیند. در زمانی که شاید. جهان گستردهترین و بنیادیترین اغتشاشات و آشوبها را شاهد است؛ از تدوین مفاهیم متناسب با واقعیات جدید عاجز بوده است. پیسروزی در جنگ سرد موجب وسوسه تکبر شده و رضایت بر وضعیت کنونی مونخس شده اشته تا اس به فوان انحزای موارة شتا غقه فده در اشده تلقی شود؛ دستاوردهای شگفتآور اقتصادی» موجب اغحوای سیاستگذاران شده و آنان راهبرد را با اقتصاد اشتباه میگیرند و در نتیجه در مورد مسائل سیاسی, فرهنگی» تأثیرات روحی -روانی و تغییرات گستردهای که فناوری آمریکا به ارمغان آورده. کمتر حساسیت نشان میدهند. ترکیب دو عامل از خود راضیبودن و موفقیتهای بدست آمده که با پایان جنگ سرد نیز همزمان شده است؛ نوعی تقدیر و سرنوشت برای آمریکا ایجاد کرده است که خود را در افسانهای دوگانه. نشان میدهد: از یک سو بسیاری از مردم کشورهای جهان, آمریکا را به دیده داور نهایی اختلافات داعلی خود مینگرند و چنین میپندارند که گویی اين کشور برای تمامی جوامع. صرفنظر از تفاوتهای فرهنگی و تاریخی آن, راه حلهای دموکراتیکی را در چنته دارد. سیاست خارجی با سیاستهای اجتماعی در
— পৃষ্ঠা ১৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।