النفایس باشد در گذشته است ودر آن زمان مزار ابو سعید در ممهده گنبدی داشته که بازماند گانش را در آنجا بتخاك میسیردم| ند . در بارةٌ این خواجه موّید مهنه خوندهیر در حبیت السیر چنین میگوید : و خواجه موّید مهنه بعلوم ظاهری و باطنی موصوف بود و از سایر اولاد سلطان ابو سعید |بوالغیر بمزید فضل و کمال ممتاز و مستثنی می نمود همواره بوعظ و ارشاد فرق عباد مشفولیمی کرد و سلطان سعید نست بان جناب شرابط تعظیم و احترام بجای می آ ورد وانتقال خواجه موّید بجنت موّبد در شپورسنه(جای رقم خالی مانده است)| تفانافتاد و ازمتظومانش مطلعی بخاطربود خامه بتقریر آنزبان گشاد : از مه روی تو آیینه جان ساخته |ند و ندر آن آ بنه جانرا نگرانساخته|ندء در مجالس النفایس پس از ذ کر خواجه موید مپنه ذکری از دبگری از .ن خاندان هر اه او هم مو ید نام داشته ودرباره او چنین [مدهاست : «خواجه موّید دیوانه هم از اولاد شیخ است نظمش دوان وسلیس بود واز پریشانی دما غدءویساعانت می کرد ودر نزدخویشان ومریدان این معنی را ظاهر میساخت وخراسان برایشان بشمیکرد ودر سرهمانرفت . این مطلع در جوابخو|جهحافظ ازوست » مطلم چذمدار یم از آنشمم سعادت پر تو کهجپانر| بدهدر وشنیی |زسر نو ». در ترجمه دیگر این کتاب ار حکیم شاه محمد فزوینی در باره او چنین آمده|ست : «خواجه موّید دیوانه هم از نییرههای شیخ است لیکن بس کسی آشفته دما غوپر شوربوده وبا وجود | شفته دماغیشعر خوب میگفنه واین مطلم (زوست , مطلم :
— পৃষ্ঠা ৩২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।