Tarikh e Rauzat us-Safa: Fi Sirat il-Anbiya Wal-Mulook Wal-Khulafa: Jild e Awwal - Muhammad Bin Khawand Shah Bin Mahmood 'MirKhwand' (Farsi)
/ ৮২৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

مقدمه درسال ۲ ۸۷جپا نشاه قر قویو نلوتوسط اوژون حسن آق قویونلو پس از جنگ سختیکشته‌شد و ابوسعید موقم را جپت تصرف نواحی غربی‌ایران که قرقو یو نلوها در آنجا حکومت کرد ندمفتنم شمرد . خاصه که‌امرا» و بزر گان آذر بایجان وفارس و کرمان وعراق عرب ویرا بجنگ بااو زون‌حسن تحر يك میکردند . پس بالشکری عظیم عازم آن ناحیت شد و درمیانه از او زون‌حسن شکست خوردو اسیر وی گشت و چندی بعد اوزون حن او را به میرزا یادگار محمدسپرد که ویر| بانتقام خون جده‌اش کوهر شاد آغا بقتل رساند (۸۷۲) اه ۳ سلطان حسین بن منصور بایقر| در آغازامدر کنف حمایت میر زاالغ پيك سر ن سین بیقر میبرد وچون‌میر زا الغ بيك و پس|زوی میر زا عبدا للطیف بقتل‌رسیدسلطان حسین توسط ابوسعید محمدین میرانشاه بحبس افتاد چندی بعد بحیله از زندان فرار کرد و باتفاق بو القاسم بابر بخو ارزم گر یغت و درسال ۸٩۲‏ بر استراباد دست‌یافت وقبول اطاعت ابوسعید را کرد درسال ۸۸۱۳ ابوسعید با نجا لشکر کشید وسلطان حسبن دو باره‌راه خوارزم را درپیش گرفت. اماچندی نگذشت که باز باستراباد بر گشت و این‌بار آن ناحیه و قسمتهای جنوبی‌بعر خزردا متصرف شدوچون ابوسعید درسال ۸۷۷۲ بقتل رسید بپرات دفت و بر آن شهر تسلط یافت و بر تخت سلطنت نست‌ودرروز دوشنبه بازدهم ذیالحجه ٩۱۱‏ بدرود حیات گفت . وزارت وی با ادیب و فاضل شپیر امیرعلیشر نوائی و در بار او بعلت توجه یکه باهل علم و ادب داشت ملجاء فضلا ودا نشمندان بود . این‌و ز یرو بادشاه‌مر بی و حامی‌میر خو ند صاحب‌روضهالصفابودند . ومیر خو ند تار یخ نفیس‌روضهالصفا رابتام امیر علیشیر نوائی موشح کرده‌است . سار امیر نظامالدین علیشیر نو امی‌درسال‌هشتصد وچپل‌وسه هجری قمری‌درهر ات امیر علیشیر نوالی دیده باین چپان گشود . اجداد وی درخدمت میر زا عمرشیخ بپادر پسرامیر تیمور گور کان بسرمیبردند و مقامات عالیه داشتند. امیر علیشیر ایام طفولیت خویش دا بمصاحبت‌حسین "میر زا بایقر | ومیر ژا ابو القاسم بابردر مشهد گذر اند وسبت بحسین میرزا علاقةً فر اوآنیابر ازمیداشت و چون‌میرزاا بو القاسم بابر مرد حسین میرزا باتفا امیر علیشیر از مشبد بمرو رفت و در آنجا بکسب کمالات برداخت . ودردوران سلطنت سلطان ابوسعید مرورا ترك گفت و عازم هر ات‌شد. و چندی‌در در بار ابوسعید ماند . اما از اقامت درهر ات‌دلتنگ شد و بسمرقند رفت ودرخانقاه خواجه جلال‌الدین فضل ال ابواللیثی(۱) اقامت گزید وروز گار خودرا بمطالعهٌ کتب مختلف درفنون ادب گذراندوچون از مطالعه فراغت مییافت بمصاحبت امیر درو یش محمدترخان و امیر احمد حاجی امراء سلطانا بوسعید در ماوراء النهرمشعول‌میشد . امیر علیشیر چون خبر تسلط حسین میر زا بایقرا را برهرات‌شندبا کسب اجاژه از امیر احمد حاجی با نجا رفت و بغدمت سلطان شتافت . ودردر بار این بادشاه که‌مصاحب‌ایام طفو لیت او بود بمقامات عالیه نائل آمد و کاروی بالاگرفت ودرسال ۸۷ بامارت دیوان خاصه‌رسید. و شغل مپرداری که یکی ازمشاغل مهم درباری بود بوی مفوض شد . زمستان سال۸۹۲را سلطان‌حسین‌میر زا بایقرا درمرو بسر برد وچون امیرمفول‌حاکم استراباد .که پس ازفوت امیرولی بيك بدان مقام رسیده‌بود نسبت بمردم ظلم وستم فر اوان رو امیداشت‌پادشاه ...اب پصقعات ۳۷-۳۱-۳۰-۲۲-۱ت»و جلد هفتم دوشةالسفا چاپ‌بسیتی مراجمه شود. ح

— পৃষ্ঠা ৯ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।