مقدمه درسال ۲ ۸۷جپا نشاه قر قویو نلوتوسط اوژون حسن آق قویونلو پس از جنگ سختیکشتهشد و ابوسعید موقم را جپت تصرف نواحی غربیایران که قرقو یو نلوها در آنجا حکومت کرد ندمفتنم شمرد . خاصه کهامرا» و بزر گان آذر بایجان وفارس و کرمان وعراق عرب ویرا بجنگ بااو زونحسن تحر يك میکردند . پس بالشکری عظیم عازم آن ناحیت شد و درمیانه از او زونحسن شکست خوردو اسیر وی گشت و چندی بعد اوزون حن او را به میرزا یادگار محمدسپرد که ویر| بانتقام خون جدهاش کوهر شاد آغا بقتل رساند (۸۷۲) اه ۳ سلطان حسین بن منصور بایقر| در آغازامدر کنف حمایت میر زاالغ پيك سر ن سین بیقر میبرد وچونمیر زا الغ بيك و پس|زوی میر زا عبدا للطیف بقتلرسیدسلطان حسین توسط ابوسعید محمدین میرانشاه بحبس افتاد چندی بعد بحیله از زندان فرار کرد و باتفاق بو القاسم بابر بخو ارزم گر یغت و درسال ۸٩۲ بر استراباد دستیافت وقبول اطاعت ابوسعید را کرد درسال ۸۸۱۳ ابوسعید با نجا لشکر کشید وسلطان حسبن دو بارهراه خوارزم را درپیش گرفت. اماچندی نگذشت که باز باستراباد بر گشت و اینبار آن ناحیه و قسمتهای جنوبیبعر خزردا متصرف شدوچون ابوسعید درسال ۸۷۷۲ بقتل رسید بپرات دفت و بر آن شهر تسلط یافت و بر تخت سلطنت نستودرروز دوشنبه بازدهم ذیالحجه ٩۱۱ بدرود حیات گفت . وزارت وی با ادیب و فاضل شپیر امیرعلیشر نوائی و در بار او بعلت توجه یکه باهل علم و ادب داشت ملجاء فضلا ودا نشمندان بود . اینو ز یرو بادشاهمر بی و حامیمیر خو ند صاحبروضهالصفابودند . ومیر خو ند تار یخ نفیسروضهالصفا رابتام امیر علیشیر نوائی موشح کردهاست . سار امیر نظامالدین علیشیر نو امیدرسالهشتصد وچپلوسه هجری قمریدرهر ات امیر علیشیر نوالی دیده باین چپان گشود . اجداد وی درخدمت میر زا عمرشیخ بپادر پسرامیر تیمور گور کان بسرمیبردند و مقامات عالیه داشتند. امیر علیشیر ایام طفولیت خویش دا بمصاحبتحسین "میر زا بایقر | ومیر ژا ابو القاسم بابردر مشهد گذر اند وسبت بحسین میرزا علاقةً فر اوآنیابر ازمیداشت و چونمیرزاا بو القاسم بابر مرد حسین میرزا باتفا امیر علیشیر از مشبد بمرو رفت و در آنجا بکسب کمالات برداخت . ودردوران سلطنت سلطان ابوسعید مرورا ترك گفت و عازم هر اتشد. و چندیدر در بار ابوسعید ماند . اما از اقامت درهر اتدلتنگ شد و بسمرقند رفت ودرخانقاه خواجه جلالالدین فضل ال ابواللیثی(۱) اقامت گزید وروز گار خودرا بمطالعهٌ کتب مختلف درفنون ادب گذراندوچون از مطالعه فراغت مییافت بمصاحبت امیر درو یش محمدترخان و امیر احمد حاجی امراء سلطانا بوسعید در ماوراء النهرمشعولمیشد . امیر علیشیر چون خبر تسلط حسین میر زا بایقرا را برهراتشندبا کسب اجاژه از امیر احمد حاجی با نجا رفت و بغدمت سلطان شتافت . ودردر بار این بادشاه کهمصاحبایام طفو لیت او بود بمقامات عالیه نائل آمد و کاروی بالاگرفت ودرسال ۸۷ بامارت دیوان خاصهرسید. و شغل مپرداری که یکی ازمشاغل مهم درباری بود بوی مفوض شد . زمستان سال۸۹۲را سلطانحسینمیر زا بایقرا درمرو بسر برد وچون امیرمفولحاکم استراباد .که پس ازفوت امیرولی بيك بدان مقام رسیدهبود نسبت بمردم ظلم وستم فر اوان رو امیداشتپادشاه ...اب پصقعات ۳۷-۳۱-۳۰-۲۲-۱ت»و جلد هفتم دوشةالسفا چاپبسیتی مراجمه شود. ح
— পৃষ্ঠা ৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।