Tarikh e Rauzat us-Safa: Fi Sirat il-Anbiya Wal-Mulook Wal-Khulafa: Jild e Awwal - Muhammad Bin Khawand Shah Bin Mahmood 'MirKhwand' (Farsi)
/ ৮২৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

مقدمه مير خواند یکی از اجلهً مورخین فارسی ژبان قرن نهم هجری قمری ایران است که از لحاظٌ دقت در صحت مطالب تاریعی بین‌مورخین دیگر رن نظیر دارد . روضه‌الصفا کتاب بسیار نفیس این مورخ شهیر جبت نویسندگان ومحققین بعد از او همان مقام و منزات‌را دارد که تاریخ طبری در نظر مورخین قبل از میرخواند داشت . بعبارتی دیگر تاریخ‌نویسان بعد ازقرن‌نپم حتی خواندمیر نواد‌صاحب‌روضهالصفادر نوشتن و برداختن کتب تاریغی خود مأخذی دقیق و صحیح جز همین کتاب روضة الصفانداشتند . همان طور که تنها منبع مورد اعتماد مورخین بیش از قرن نپم کتاب تاریخ‌طبری بود. محمد بن‌سید برهان| لدین خاو ند شاه‌بن کمال‌الدین مح<مودمعر وف اصل و نسب‌وز ندلی وی به میرخواند در سال ۸۳۸ هچری قمری پا بعرصحیات گذاشت. ۱ سید برهان‌الدین ملقب به‌امیر خاو ند شاه در بعارا روز گار میگذراند و بچپار بشت نسب بسید بغاری یکی از سادات ماوراءالنپر میر‌ساند و از احفادز یدین‌امام وین لین علیه‌السلام بود . بدر خاوند شاه کمالالدین‌محمود نامداشت.چون کمال‌الدین بدرودحیات گفت سید برهان‌الدین خاوند شاه دچار زحمتوعرت شد و درصفغر سن از بخارا ببلخ‌رفت‌ودر آنجا بتحمیل‌علوم متداول آن زمان مشتفل گردید و از محضر علباء و فضلاء ماوراءالنپر استفادهٌ فر اد ان برد و خود در زمر دانشمندان آن‌عصر در امد. سپس راه‌هر ات در پیش گرفت و بخدمت‌بزر گان‌علم و ادپ رسید و از مصاحبت یکی از اعساظم‌علماء آن‌شهر شیخ‌بهاءا لدین عمر متمتع و برخورداد شد و چندی بعد بیلخبر گشت‌و درهمانجا مرد . صاحب حبیب‌السیر در مورد کثرت التفات و محبت شیخ بپاء‌الدین عمر نست سیدبرهان‌الدین میر خواند خاوند شاه و مر گ‌سید مزبور چنین آورده‌است: ۱۰ «وشیخ بپاءالدین عبر نبت به آن حضرت محبت بینهایت داشت . چنانچه در حین مرض‌وصیت فرمود که‌امیر خاو ند شاه بر من نماز گذارد و هم در آن ایام روزی آن حضرت را مخاطب ساخته گفت که سید میخواستم که باهم باشیم . اما سلطان احمد خضرویه گریبان شمارا گرفته بجانب خود کییده و آن جناب بعد از فوت شیخ بپاءالدین عمر از هرات ببلخ مراجمت فرمود . در سنه ۲ وفات بافت ودد بیش روی سلطان احمد خضرو به‌مدفون شد . > بگفته صاحب کتاب حبیب‌السیر امیر خاو ند شاه سید برهان السدین سه پسر داشت : اول محمد معروف به امیر‌خواند مورد بحث ما دراین مقدمه . دوم سید نظام‌الدین سلطان احید که بمقام صدارن بدیع الزمان میرژاتیموری۳ رسید . سوم سید نعمت الب که از همان ادان تولد خبط دماغ داشت و ٩‏ - جبیب‌السیر جلد چپادم - جزء سوم ص ۱۰۵ چاپ‌نهر ان کتابشانة خیام ۲ سال‌وفات وی معلوم نیت وجای آن دد نسخ چاپی حبیب‌السیر خالی‌است. ۳ - فرزند ارشد اپوالازی سلطان حسین‌میرزا بایقر| بود . در شمر و شاعری ازپدد ارت می‌بردواین جیله از کتاب مجالس‌النفالس تألیف امیر علیشیر نوامی مفپوم میگردد . چند بیتی از اشعار وی در تعف؛ سامی نیز ] مده‌است . اين شاهزاده در سال ٩۱۳‏ ددموقم پروز فتنةً اوزبکان با محمد خان شیباتی جنکید و از وی شکست خودد و به جرجان دفت . سپس باتفاق فرزندش محمد زمان میرزا در آذدبایجان بعدمت‌شاه‌اسمعیل‌اول صفوی پیوست و چندی نگذشت که باعده‌ای قلیل داٍء جرجان را در پیش گرفت‌ولی‌از خواجه‌احمد قنقرات‌والی» ۴

— পৃষ্ঠা ১২ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।