Tarikh e Rauzat us-Safa: Fi Sirat il-Anbiya Wal-Mulook Wal-Khulafa: Jild e Awwal - Muhammad Bin Khawand Shah Bin Mahmood 'MirKhwand' (Farsi)
/ ٨٢٩
📝 نص 📖 PDF

معدمه اورااز آن منصب‌عزل کرد ومقام وی‌را بامیر علیشیرداد . و این‌امیر درهمان‌سال(۸۹۲) راه‌استر اباددا درییش گرفت وبا خود امیر باباعلی و امیر بدرالدین دوتن از درباریان را جهت تمثیت امورمملکتی هبراه برد و بررعکس سلف خویش درآنجا بعدل وداد پرداخت . چون امیر علیشبر یکسال درحکومت‌استر ۲ باد باقی ماند امیر بدرالدین را ازجانب‌خودیینو ان قائم مقام در آن خطه گذاشت و بقصد ملاقات سلطان حسین میرزا بداراللطنةً هرات رفت وضیناً از حکومت استراباد استعفاع داد . اما سلطان استمفای وی را نبذیرفت و امیر نا گزیراندکی بعد بسعل حکومت خویش باز گشت . چندماهی ازاين مقدمه نگذشت که امیر علیشیر باز بهر ات‌رفت و این باردسما ازحکومت استر آباد مستعفی شد و گوشة عزلت گرفت واز آن پس دیگرقبول مشاغل دو لتی‌نکرد . با اینعال شاه درحق وی کمال احترام و اعزاز را روا میداشت وغالباً باو نامه مینوشت . درسال )٩۰(‏ اغتشاشاتی در استراباد بروز کرد و سلطان‌حسین میر زا ازهرات با نجارفتو پس از سر کو بی‌شورشیان قصدعزیمت بپایتغت خویش کرد . چون امیر علیشیر ازخبر نز ديك‌شدن‌سلطان بپر ات اطلاع یافت دررو زسهشنبهششم جمادی‌الاخری باجمعی از بزرگان و امراء شهر بعزم‌دیدار پادشاه به پیشواز وی رفت و درنزدیکی شهر از اسب فرود آمد تا سلطان رادر آغوش کشد . و لی‌غفلة سستی ورخوت بروی عارض شد ودو نفر ازهیراهان شاه که یکی از آنها مولانا جمال‌الدین قاسم خواندامیر بود ژیر بغل اورا گرفتند . باتمام این احوال چون درمقابل سلطان رسید ازشدت‌ضعف بر زمین نشست وآنچه را که سلطان باو خطاب کرد جوا بگفتن نتوانست . شاه چون حال امیرودوست شفیق خودرا بدانمنوال دید امرداد اورا بامحفهٌ پادشاهی بهپرات برند و اطباء را بیمالجهٌ وی‌طلب کنند امامعااجةً اطباء مفید واقم نشد وصبح یکشنبه یازده جمادی الاخری ٩۰‏ امیرعلیثیر نوائی درسن 1۲ بعارضً سکته د رگذشت و درمسحجد جا عید گاه هر ات مدفون گر دید . صاحب حبیب‌السیر سه بیت ذیل را بعنوان ماده تار یخ درفوت امیر علیشیر نوات یآ ورده است: جناب ابر هسدایت بناهی که ظاهر ازاو گشت آ ارر<مت شد از خارزارجهان سوی‌باغی که آ نجاشکفته‌است گلز اررحمت چو نازل شدا نو اررحمت بر وحش بجوسال‌فوتش ز«انواررحمت»>(۱) اين اميرتام عبر مجرد ماند و مردی متدین‌و درمذهباسلام مته‌صب بود و چون‌طبعی بلند داشت از جمیم مقامات ظاهری و دنیوی اعراض کرد و بهدایت مولانا نورالدین عبدالرحمن جامی بط یقة در اویش نقشبندیه گرو ید و در ایجاد مساجدومدارس در خراسان سعی بلیغ کرد . معروفست که سیصد و هفتاد باپ مسجد و مدرسه و اما کن‌خيريةٌ دیگر در آن‌خطه ها بنا نپاد یابتسمیر و آبادانیآنها اقدام نود . در دوران سلطنت سلطان حسین‌میر زا بایقرا بر اثر ترغیب و تشو ی امیر علیشیر نقاشی و صنایم ظریفه توسعة فراوان یافتو چون‌خود موسیقی می‌دانست بتر بیت طبقة آهنگساز ان‌وموسيقیدانان می‌پرداخت . شهرت بهزاد وشاه مظفر از نقاشان نامی آ ندوران مدیون توجه و عنایت او بفن نقاشی بود . خود دراین فن نیز شپرت تمام داشت . شیخ تاگی و قول‌محمد و خسن غودی موسقیداتپسای انزمان ریزه‌خواران‌خوان نست‌او بودند . ۱ - مب (۲۱۸-۲۷.) کتاب. دجال جبیب|لسیر از سلسلهٌا نتشادات سالاول مجلهٌ پار کار رح

— صفحة ١٠ — هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.