تاریخ نفرالدین مبار کشاه ۳ نفرهوده و بدان رضا نداده است که خون مسامانی رمخته شود ار چه جرمبای بزرگ و جناتهای قویکرده اند و اند شید هک (34۷) بادشاهان بر هه تب رعیت آن باب را فرو کذاشته اند و سیاستبای بلیم فرموده از دانت و خدای ترسی روا نداشته است و رت هوک ان وا انعر رف اس و حان بدشان بخشیده . و هیچ خصلت پسندبده مر آمیران و پادشاهانرا پتر ازن نیست و بسیار باشد که بادشاهان اه اک هه خشمشان ۶ شود ازکرده «شیمان شوند و سود ندارد هیچ مردانگی و فرزانگی پهر از خشم فرو خوردن یست . خاصّه مر پادشاهان را که فرمان ابشان جزم است و ال مطلق و ام نافذ ید فرمان بسیارکس بیجان شوند و در جوهر نفس ادبی هیچ عرّض قوی تر از خشم نیست خاصه س را که پیفامبر علیه السلام می فیرماید اذا اتقاط السلطان تساط الشتطاه بمنی چون در خشم شود سلطان دو مستول و مسلط «ابن ک دد ۲
— পৃষ্ঠা ৫৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।