بارخ نثرالدین مان شاه ۱۹ ودر چنان وق در رن هفت رکه جهان پر فتنه شده بود وقوی ۳ مفسد مخرّب طاغعی ر ملکت غزنبن ۳ وستول ی گشته بودند ومردمان اصیل اهل از دست ظ اشان حلا اختبارکر ده وضیاع واسباب وخانه وجای بگذاشته وبرفته ادشاهی در ان ترّن بیدا امد از خاندانی دی ماحب نان ون ساان سید شیدنا وب شمدین سام ناصر امبر الومنن تغمده الله برجته وغفر سکن برحة جنک آنگاه یوراس که اورا سل خواندندی وهزار سال بادشاه ود سبت ازو داشت برتواتر بادشاه ووّلات بودند آن مفسدان را بر انداخت ودار اللك 1:0 غز نن را حرسپا الله صبط کرد وهماحا سا کن شد ومقام فرمود بدان سیب که دار اللك غز ین پترین مالد عال است و باه بادشاهان بز است اختیا رکرد.واز لب جیحون ترمذ تا لب دریای حیط در محت فرمان او ود وحپان را بمدل باراست وفضل معمورگردانید وساطنت وسیانت را فاعدهُ شرع مهدتر تاد وهای ی توت ماکان رز ان
— صفحة ٢١ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.