ار مخ نثر الدین ار 2 ۱۷ ومردمان مصلح و [ ۳9 بدروشی افتاده باشند و کسانیکه شرم از کسی چزی نتوانند خواست ویو کان و تیمان ورنحوران ری م بد از غریب و شبری 1 اشان م در .یت العال حق دار ند 010 و دیگر عمارت مساجد و مدارس ولا وچاهها و رباطات که بر مضائق و مخاوف و راهپای شارع باشد وعمارت ریضبا و قلمبا ها وا و رونده آیمن باشند و حان و مال وحرم ایشان از دست دزدان و مفسدان در حذر باشد. چه عبدة بندگان خدای درگردن ابشان اس تکه رعیت امانتی اند از خدای عز وجل بس بزر ککه تیمار مصالح ایشان بضرورت باید داشت که اردشیر بابکان که از چلهٌ ماو جم بود ست ومغ د آنش بر برست انا اتار جیده وخصال سندیده اش ار رها اه است و یوار سخنان پر حکنت او اینست لن وم لماك الا بارجال لا الرجال الا ال ولا المال الا بالرْعت ولا ریت لا بالمدل ولا لمدل الا باسیاست چان باش دکه ه رگز پادشاهی قا اند مگ بردمان ومردان (»12) فا نشو ند 0
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।