تارئخ قندهاری 13 از عبارات الا مستفاد میشود کر مولف در عشیت امور ملی نیز چندان رتبی داشت که بران او را مرسامان خوده و اکبرشاه به منصب دیوای سرکار پنجاب سرافراز ساخته بود - و پیداست که این هر دو منصب را دران عبد می توان باعث افتنخار برهمگنان پنداشت - ن ام دانستیی است که پس از مرك یی اخیر, بر قندهاری چه رفت؛ و او بکدام امیری پیوست» و چه کار اشتفال میداشته است - مگر تا وقی که اجزاء دیگر کتاب در دسترس نباشده نمی توان یی به حتیقت این امور برد - جوز نار قندهاری 7ب خطوطةٌ تارخ قندهاری که میدارم» مشتمل براحوال حکرمت اکر شاه تیموری ی باشد؛ و حسب تصرخ دیياچه به «مقطع» موسوم است - و از قول موه خن راز مطلع به مقطع رساندم میتوان یقین کرد 5 کتاب به مطلم و مقطع منقسم بود - چوت تذکرة نفاس که مقطع ازین نام خوشتر نباشد الاثر یی از ماخذ قندماری است, و آن را مولفش" هر مطلی و بیست و هشت یت و مقطی ترتیب داد» ازین گمان ی برم که قندهاری هم بر اثرش رفته» تارخش را پر مطلمی و چند یت و مقطعی مرب کرده ود - آت مطلع و چند. شتا( کسان ما درست است) حاوی بر تارغ تاجن ماهر فا وآندهای عگرااشی یوت داي باود اطلاای. :مزیته ور :ها تست ابا از وله نجان ها در کتاب حاضر و یز در تارخ فرشته و ماثر دحبمی دیده می شوده پیداست کر کتاب حاضر يك تارض (۱) مولف نفائس الثر میر علاء الدوله ين مير یی ین میر عبداللطیف من مير قتلب الدرن حیدر سیفی قزوینی متخلص به کامی است که در سنه ۸٩۸۲ (۱۵۷4-۵ع) وفات یافته - ۱۰ دساچه مصحح عام هند بوده - " ". مقطع که عبارت از بخش حاضر است, بقول موف پنیادش پر مقدهة و مقصدی و اعد نهاده» و مقدمه را برای ذکر احوال اکرشاه قرار داده [. شد - بدختانه هر دو سخه که در دست دارم مقصد و خاقه را ندارد ازین جبت نی توا دریافت که مولف دران مقصد و خامه چه وع مطالب را شرح داده بود - نام کتاب | تاریخ کامل قتدماری چه نام داشت ؟ از نسخة کیمبرج مت[ که مولف آت را به «مظفر نامه» موسوم کردم چنائیه مگوید : " «وقع و الّاس آاست که سخن شناسان ایام و مشیان عطارد کتابی میا فرجام و مطالمان ان مظفر نامه خصوصاً جلة الك هندوستات و ِ دستور جبانان سیف الدین مظفرحات که عوجب التفات شریفش این کتاب شالف ی پوندده خلت انصاف عخشد. عوهاً ارکان دولت و ییات خسرو بزم اسفندیار رزم این کلیات صدق پوند را محسن تصدیق مقابله بماینده درن وصانی گواهی دریغ ۳9 ازن یا واضح میگردد که (۱) مواف تاریخ مذکور را عوجب التفات شریف ظفرخات تالیف کرده» و ازن رو (۲) ناش را برنام آن وزیر نیکوتدبیر «مظفر نامه» گذاشته آ غالا بمد وفات مظفرخان مولف خواست که بدربار اکری آقرب جوید, و ان تالف را ذریع آن تترب قرار بدهد - ازین جبت بای «مظفر نامه» (۱) تارخ قندهاری ۲۵۱ - و نیز رگ به ۲۵۵ - (۲) چنانچه در نسخهٌ مذکوره هرجا که برای شاه کبات , دعائیه نوشته" بالاتصال مطافرخان را بالفاظ «وزیر مظفر زشان» شامل دعای خود کرده است - رك به ٩۱۰/۷۱ ۲۳/۹ ۲۹۲۰۵ ۱۰ ۱۵ ۱۵/۵ ۱۷/۵۲ ۱۳۸۱۹۱۸/۱۱ ۳/۷ ۲۱۹/۲ صفحات - ۱۸/۲۸۹ 2 ۱۳/۲۰۱/۹۲۱ ۲
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।