Tareekh Akbari (Persian)
/ ২২৪
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

تاریخ قندهاری ۱۲ ار را «مير سامان عاخانان مرحوم» وشته است - قتدهاری این م نگفته که سلسلا ملازمتش تا چه مدت دراژ که - کر بتول باوندی «مدتها در ساك ملازمان آن خانخانان سعید شهید بود» " ِ نسبت به آغاز ملازمتش جز ان نمی توان کشت که زمای که برم خان حام قندهار بوده» قندهاری دست دامن قو لین زده, و تا زمان قتل او باو پیو سته است - وقتی که خانخانان در کپایت بقتل رسد؛ و اردویش را بیام و کال تاراج کردند, قندهاری «هبراه ولد خان مشار البه باحدآباد که پای تخت مان گمرانسته توه. نود -چرزن. هه داجة طوف حربیت: شربفبه داشت .... لاجرم از گبایت یکنتی نشسته. احرام لا امای بسته متوجه جده شد - ...۰ لس از چند روزی باد حالف وزنده» بستة دام ایام و یال و خسته سرام چرخ دولاف باکت ده مانته اوز ماه سر گزدانت و حران در ورطةٌ هاثل و دریای ی ساحل بادم که اه از فرط نام‌ادی شرطً طالع موافق آمده... سفیة آرزو را جانب هرموز انداخته, سبب جات نام‌ادان گشت - ...و سمادنی حقیقی ساعدت کرده, از راه خشکی شرف حج و زبارت اعه و م‌اقد مشاخ عاله از راه لاد و بصره و بذداد و شام بقافلةٌ حاج شای هبراه شده, پآن سعادت عظبی که عبارت از زیادت حرمیت (لشریفین است. فامز گردید» "- مولف ازن سفر سعادت اثر کی مراجمت کرد» و پس از برگشتن بهند اول بسلك ملازمت کدام امیری از ام‌ای اکرشای مسلك شده, و در کدام سال با مظفر خان تربتی یوست» درد هیچ يك از مصادر موجوده محفوظ نیست - ابا خود مولف می گوید کر «ان بیچارة کته ...در سلك خادمان آجناب )۱( مار رخیمی ٩۲/۱‏ 2 ۱/۲ (۲) اتاً ب/ب -‏ (۳) ادخ قندهاری 14 ۰ ۰1۵ ِِ ۳ دیاچة مصحح (نظفرخان) از بماد و آن حدود آمده بوده"- و مطابق بان مولف» مظفر خان در سال ۵٩۸۲‏ (ع۱۰۷ع) در مار در صدد دفع افنانان بوده - لمذا باید تعلق مولف با او پیش ازن زمان بوده باشد - باعث بر این علاقهمندی خواجه تاش بودن هر دواست؛ چه مظفر خان دوان بوتاث بدم خان و قتدماری میرسابای آن امیر پاتدبیر بود - و بابد هردو دران عبد يك دل و يك زان بوده باشند - در جادی آلاخره سنه ۵۹۸۵ (۱6۷۷ع) که مظفر خات حسب طلب اکر شاه بآگره آمده مولف نیز در رکایش بود - سپس ازو «رخصت گرفته, چند روزی محروم از سعادت دیدار شده باز مانده - ناب بنده نوازی فرموده؛ بنات نامه نای سرافراز کرده, اظبار طلب کردند - و ان پنده پنابر اس لاذم الاتباع قدم از سر ساخته عازم شده. در واحی حضرت دهلی پشرف ملازت مشرف شد» - تندهاری از آگره رخصت گرفنه + کجا رفت از کتاب حاضر بوضوح نمی پیوندد - اما پید پرای دیدار اهل و عيالش بوطن شود رفته و زود برگشته باشد - زرا ک ما او را در همین سال همراه مظفرخان در اجودهن ی یینم» و بتول خودش در اوائل رم سنه ۰۹۸۰ (۱۰۷۸ع) «یل ازان که بندگان حدرت غاتان ا کی پزیارت مرقد حضرت قطب وحید شیخ فرید قدس ب عقت شود که مولف اوراق که در اردوی ظفر قرین مره بوده بدوات پای بوس مفتخر و سرافراز شده, عنصب دیوالی سرکار پنجاب ممرای . مخدوم اللك مولانا عبدالقه مقرر فرمودند» لکی مولف بسیی که اظبازش مناسب نه بنداشته» و آن را «ی سبی» گفته «دازر استعفا جسته» بةناعت قرار داده؛ و بدرویشی قبام #۴ (۱) تارخ قندهاری ۰۲۲۳ (۲) اساً ۲۳۲ (۲) ایضاً )۲۳ -

— পৃষ্ঠা ৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।