تاریخ قندهاری 3 دو ۲ کرده» و در جرگهٌ غلامازش صد مود ایبازآسا ایستاده» ست گدای درگه اوصد هزار چرن مود غلام قبر او صد هزار همچر ایاز لا جرم کلك پات بدولت پایدارش عرر کردن و تاج مباهات برافراختن واجب نمود» چرا که در سیاق اخبار ذکر پادشامی جمجامی توان کرد که در جهاگییی و کشورکثای باسکندر ذوالقرنین هبازو تواند بود - و پادشاه تخت کین سلطا مود سبکتکین» بسرینجة حایت خفای عبامی و سلاطین سامانی» خراسان و غزئین و بعضی از هند در حطةٌ تصرف آورده بوه و لیکن ططه ایالش از آن اقطار در نگذشته بود-سزاوار چنان ی ماد که شرح شة از مفاخر پادشاه سپپرآستان و شینشاه گتیستات بقل دو زبان یان آن کند» زراک یمن معاضدت دو جایی و فر تائید صدای پدر بر پدر پادشاه و وال جبان» و دارای زمين و زمان است - مثنوی که از نقد عال گرفت . برآورده ایس بار بار ی که بگرفت خشک و دریای آب چون مدت مدید و عبد بعد اقطار اقلیم از روم تا هند» و از خراسان 5 پدر پادشاه پدر بر درخت رود شاهشپی خی لش از . فان تا سنده و از چین تا ابران» و از فارس تا تورات سک بالقاب عفلمت ایاب دودما عالشانش با زب و ساز بود و تارك مناير باعلا" شان خاندان سلطنت شانش سرافراز جهت» شش طاق او بردوش دارد فلك» نه حلقه زو ود کاشز دارد ید اقه و کال الطافه که حرت پادشاه باهکین اشال در مالك هند ه مقطع مقاومات ستح رآقرفن :و غزوات اهدائین موده. و در امد خصائل ی مردی و مردی از جله پادشاهان ربوده» بفکر حکتآمیز صوال اعسال ارار ستوده - اگر اسکندر ساختن آئینه را آئین اختراعات دوربین گردانیده, دل روشنش آئينة یقین است که اسرار جبانداری دران ون و هویداء و یر منیرش مراة هدایتی کر خفا* رموز ملك ستای دران واضح و پیدا - و حکاکفته اند : ملتوی ای خضر و سکندری مشهور علکت را ز حک و عدل تو ور زاهنی گر سکندر آینسه ساخت خضر اکر سوی آب حبوان تاخت روشن آئینه است. مين و آب حوات در ایک تو 2۳ اسکندر از امن ار مد یاجوج یادگار سرادق وقار گردانیده, این پادشاه فرخنده ثار دفع اشرار و منع اضرار را بعدل پائدار استوار گردانیده که از هحنة عدالش مالك هندوستان چنان غوده بستر راحت است که بره از شیر شیر پرورش گیرد» و نذرو از شاهین مایت پذیرد -عسس و کوتوال اگر برخانة یوه زنی گذر کند» از پاس حایتش افنان و خزان 5 مبادا مایه اش بر دیوار اد - - قطعه چو ماه» رایت او در موای ملك بتافت درو نه دود ستم دید کس. نه گرد تن ز پاسا عدش شدند ستفنی ۱ ز کووال ارواحم قلمای بت شقدار را اگر در ولایت و برگنه عور افد» از خوف لرزد که ناگاه از مر مرورش غبار وحشتی بر چهرة یچارة دهتان ننشیند -
— পৃষ্ঠা ১৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।