تاریخ ایران - ۴ — yaqub leis
/ ৬৪
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۱/۸ عیّاران (خوارج سیستانی) از نیمه‌های سدهٌ دوم هجری ب‌بعد بم سیستانیهای مسلمان‌شده و مخالف سلطةٌ دولت عباسی بر سیستان صفت عیاران داده شد تا از خوارج عرب متمایز باشند. لفظ عربی عیّار از «عیر» آمده و بم‌معنای کسی است کم کاروان شتر دارد. اک امین و هی معادل دقیقی برای لفظ «عیار» ب‌کار بیریم باید «چاروادار» را بم‌جایش بگذاریم» کم البته مفهوم دقیق «عیّار» را نمی‌رساند. با این ترتیب می‌توان نیم درک کنیم کم عیاران مردمی بودند کم یا دور از شهرها با پیرامون شهرها می‌زیستند و اسلام را از تبلیغ‌گران خوارج گرفته بودند» و طبیعتّا مذهب خوارج داشتند» و با سلطه روز می‌ستیزیدند. عیاران حاضر ب‌اطاعت از کارگزاران دولت نبودند و برای احقاق حقوق مردم و ممانعت از پرداخت مالیات ب‌کارگزاران دولتی فعالیت می‌کردند. اينپا حماعاتی تش‌کین داده بودند و در بیابانپا و دور از دسترس کارگزاران دولت می‌زیستند» و وقتی هنگام حرکت کاروان مالیاتی در ها ی ی ون تسه وی ی (بم‌مردم برگردانند). هرگاه ست ستمی از جانب کارگزاری بر مردم می‌رفت سرو کلهٌ اینها پیدا می‌شد؛ و بسیار اتفاق می‌افتاد کم کارگزار ستمگر را ترور کنند تا دیگر کارگزاران حساب خودشان را داشته باشند و از ستم به‌مردم بپرهيزند. درنتیجه» عیاران محبوبترین گروههای فعال اجتماعی در میان مردم سیستان بودند» و صفت دلیرمردان ازجان گذشته‌ئی گرفتند کم برای احقاق حقوق مردم و زدودن ستمهای کارگزاران دستگاههای حاکمیت عربی پیکار می‌کنند. نام آورترین رز عیّاران در دوران خلافت هارون الرشید یک نومسلمان

— পৃষ্ঠা ২০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।