تاریخ ایران - ۴ — yaqub leis
/ ৬৪
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۱۳ برخوردار بودند. علاوه بر اینهاء خوارج» برخلاف عموم مسلمین» رسم برده‌گیری و برده‌داری در میانشان وجود نداشت. نیز» برخلاف عموم مسلمانها؛ بم‌جهاد برشمشیر برای تحمیل دین قائل نبودند» بل کم می‌گفتند کم دین خدا را باید با عمل صالح و خلق نیکو و رفتارهای پسندیده و «قول حسن» بم‌مردم شناساند. همه مبارزات خوارج در دوران اموی و سپس در سده نخست خلافت عباسی با حاکمیتهای روز بود کم آنها را «حکام جور» می‌نامیدند و جهاد با آنها را از واجبات شرعی می‌شمردند. ۱ نبودن رسم تحمیل دین با شمشیر نزد خوارج»" و پابندی عملی بم‌شعار عدالت اجتماعی کم مطرح می‌کردند» برای مردم سیستان نیز همچون مردم دیگرنقاط ايران خوش‌آیند می‌نمود. طبیعی بود کم مردم سیستان از گروههای خوارج کم با دستگاههای سلطةٌ دولت عربی در ستیز بودند حمایت کنند» و درنتیجه خوارج شکست‌خورده و فراری بتوانند بم‌راحتی در روستاها و شهرها در میان مردم گم شوند و از دسترس تعقیب‌گران دولتی در آمان باشند. گروههای خوارج در سیستان بازدارند؛ ستم کارگزاران دولت عربی بودند و چون‌کم دولت اموی را نامشروع مش دناد ای کذاششتت: کم کارگزاران اموی از مردم زورگیری کنند و مالیات بستانند. اين امر کم تضعیف دستگاه حاکمیت عرب در سیستان بود سبب شده بود کم مردم سیستان از (#) معنای درست این عبارت «اقدام تجاوزگرانه و خشون تآمیز بی‌پروایانه برای نابود کردن سنتهای اجتماعی و ارزشهای فرهنگی و باورهای دینی پیروان ادیان غیر اسلام» است. زیرا هر دینی جز دین اسلام دین باطل و ساختة شیطان است و پیروانش دشمنان اللّه (آعداء الّه) استند» و یا باید نابود شوند یا مسلمان شوند یا ذلیلانه باج‌گزار بم مسلمانان شوند.

— পৃষ্ঠা ১৫ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।