خوارجدرسیستان پیابانیای سیستان در سدههای اول و دوم هجری فرارگاه و پناهگاه و نیز تبلیغ گاه گروههای خوارج بود. نخستین گروههای خوارج کم در خلافت امام علی بمسیستان رفتند از بنیتمیم و طی بودند» اولی بمرهبری یکی از خودشان کم نامش را حسکه نوشتهاند» و دومی بمرهبری یکی از خودشان کم از او با نام «بهدالی» یاد کردهاند. در همین زمان گروههائی از خوارج بنیبکر و بنیتمیم در کرمان و پارس و خوزستان فعال بودند» و جماعاتی از ایرانیان شورشی نیز از آنها در برابر سپاهیان اعزامی علی حمایت میکردند. داستان ۱ اینها دراز است و جای سخن دربارهشان در اینجا نیست. خوارج عرب در دوران خلافت اموی گروههای خوارج فعالترین مسلمین ضد اموی بودند» و چونکم عامل بیثباتی حاکمیت عرب در ایران بودند معمولا ایرانیان نیز از آنها حمایت میکردند. گروههای خوارج کم در خوزستان و پارس و کرمان با نیروهای دولتی مبارزه میکردند هرگاه از برابر نیروهای دولتی شکست مییافتند بمبیابانبای سیستان میگريختند. چنانکم میدانیم» خوارج تنها فرقه از مسلمانان بودند کم قرائتی کم از اسلام داشتند بر اساس عدالت اجتماعی» اقتصاد اشتراکی» و مساوات انساني در ميان مسلمین بود» و نزد آنها زن و مرد از حقوق کاملاً برابر ۱. برای گزارشهای پراکنده همکاری ایرانیان با خوارح شورشی در عراق و ایران در هلال ثقفی» ۰۲۴۸-۲۱۹ نساب الأشراف بلاذری» ۳/ ۱۸۴-۱۷۷ و ۰۲۳۷
— পৃষ্ঠা ১৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।