Rubaiyat Mirza Abdul Qadir Bedil Dehlavi
/ ৫৭৬
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

عا لم چمن باس فسونست ۱ ینجا پرو ۵ حصا ر غنچگی پا مک ار فر یا د که جهل بود فهمند ۵ ما مظهرگشتن گرددورنگی انگیخت آن گو هر تحقین که داریم بجیب فر با د که نقاش ستم پر و ر ما نا درغم پر و از نف لد حسر ات گر ریشه ببا غمير سا ند خو د ۳ گر یک کند خبا ل با پدخو د را درک وت‌ما همچونوئی جلوه‌را ست گر ذر؛ شو قی بخیا لست تر | بی عشن اگر آفناب‌خوا هی‌گشتن عشر بت می میا نکو لستا بنج جون لا له شکُفتن شیخو است‌اینا ۳ ی ه۱ د اشت‌شوخی د بدن ما ز نکٌار شد آئینه تر اشید ن ما گر د ید عرق ر نگلز رو شتوما اباب شد از فضو لیء جسئن ما رای نکذ «شت از طبش در پرما با می بد ما غ مبر صا زد خو د را آ خر به چراغمیر مىا ند و درا هرگ نبسند د ] د می رد خو در | آن کیست که بهرئو نخواهد خودرا هشدار که عا قبت زو الست ۳ )۱۷(

— পৃষ্ঠা ২০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।