Rubaiyat Mirza Abdul Qadir Bedil Dehlavi
/ ৫৭৬
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

بص هو س ازو سوم سا ز با یکد و نفسد ر چمنستان خبا ل کر که نشکا فت یقین سین ما آب نگردیم زشرم هستی .ر نک ا کر دمد ز پذا نی ما حیل نه آ سمان با لبم بحو بس فُت فر سود هر زه جو لانی‌ما ص آ خر کا رربخت درپای‌طمع لم پو شد لباس خو ن با فته ر | منکد لان شعله خوسخنی کن ۳ باز شعورموجو کف مستغنیاست ز آبنهء علو شا نست ۱ ینجا پایذ اقبال نو و فنع تسلیم نا کی چیند د کا نچا نشو و نم رنکی با آب جو ش و بو ئی‌بهوا بر جا است همان سنا بی کی ما ما را ننمو دندد ر آ ئیة ها یحو صله نیست گرد و بر| ی ما تنگی نکیل جا مذ عر با نی ما کم سود کف دست پشیما نی ما آپي که حبا ر بخت به پشانی ما نا ز بر کند خصم ز بون یافته را بر د ار با هن آ هن نا فته را اسان | وهام ر شته بستست اینجا برخود چیدن چه رد باست | ینجا . )۱(

— পৃষ্ঠা ১৯ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।