Rubaiyat Mirza Abdul Qadir Bedil Dehlavi
/ ৫৭৬
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

حرف اینجا بو د می شنود م آنجا چون کُردون‌سیرمن زمنپبرول‌نیست وا هی 4 با ش خو ٩1‏ ما هی بلما ای ۰ کو ن ومکان آئنة تحت خلق وحمد خدا محا لست اینها هر کر باب ذره نگُنجد خورشید خلقیست د رین | نجمشتا ل صد | ماراد ل خسته ازفضولی واداشت د نیا است بساطی که چو أئی آ نجا شر مست غم خانه خد ای خوردن د ر کش هستی شرر نشوونما ر نجبد ونیشگد رخورطاتت‌اوست دردشت طلب که مبطید د ل آنجا لغز بل ۵ راد هد مسر | ی ور ۱ آئینه به پیش ومی نمود م [ نجا جا ی نر سید م که نبو دم آنجا خوا هی | ثر نور و سا هی ما آ یاه د لست هرچه خواهی بام د عوی بگذ ار | شعا لست | نها ببد ل تو کجا ی چه خبا لست | پنها مو ی‌چبی شکُست د ند أن مد | بابد وا سو ختن بر نگی همه ر| خار از آنش کدا زدو کل ز هوا )۱(

— পৃষ্ঠা ১৫ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।