۲۰ نتشبندیان در عصر تیموری به حاکمان وستمهای اهل دیوان همچنان باقي بود. و در جنگهای حانرادگیتبموری مردم زیانها میدیدند؛ شهر و دیارشان هر رود جولانگه قدرت امیری هوسران و ستمگر بود و مال وجانشان بازیچةٌ قدرتمندان حودکامه ودیو انبان آذمند بودا. از جملهکارهای عبیدالله احرار يکي آنست که از امیر تبموری درحواست تا تمغای (: مالبات وعوادض) سمرفند و بخارا را بخشد و او هم پذیرفت ۲ تمغای آن دو شهر برافتاد". ی نو ون و ریت و و و و نو وتپ دا مداد مود و و تفت 3 26 طر یه بهاء الدین نششبند در آغاز در پخارا و اطر افش رواج بافت. و بخارا نخستین مر کز نقشبندبان شد۴. ولی بتوسط خلنا وجانشنیان بهاءالدین؛ این طریقه در شهر های دیکرخراسان و ماوراءالهر داه یافت: و پس از جندی يك دوشهردیگر مر کز نقشیندیان شد. بت اهل<اجچت جوحاجیان پیوست رده در جح مه در او دمن دست فیاض ار رسح وم سته از لوح ملك خرف استم کرده صافی داحلف عنف آهیز عال-م ار درد دوده چنکین سمیش آژذیل دین «هرای ددست «اغ تمغ و لسوت برغو شست (ساسلفالذهب؛هفت آورنگ/۱۶۰-۱۵۹) داده جونم درك دهر ریز را سسته ستم نامه چد کی را خامهٌ او کسرده ز اس رقاع محو خط نامه ظلام از فاع (تحففالاحرار ؛ هفت اورنک/۳۸۴) ات خوآذدهین درداره ساطان محمود میرزای نیموری مینو دسد: (جوزساطان مح<مود میررا در ارنکاب محرمات رفأیت دلیر دود ر بصاحیت بسران ساده عذار و جوانان خورشید رخسار جسارت مینمود. ار کان دولدش پیزهرنکب انواع فشسق و فجور میم ذشتند و دست طلم وتمدی بهینین ژدنان مسامین دراز در ده بساط حرهت ال ناموی را در میزوشتند» (حمیبالسیر۹۸/۴). دیگر شاهان و امیران ذبن وماءیش ماننده مدمود میر را دوددل. ۲ روضانا(حنات فیاوماف مد رنة مرات؛ اسفزاری (تمسران: ۳۳۸ ۳۱(۳۳۹) ۲ دخدات/ ۰ ۳۰ ۳ جامی ينز ددضمن ملهیت خواچه بعا<ا ادن دوید: سکه که در :رب و دطحدا| ردند ذوت آخر ده بخارا ردژن (تحفثالا جر ار؛ هفت اورنگ/۳۸۳)
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।