صر نتشنندیان در عصی تیوری ۱۷ (۸۹۹-۸۷۲) به عببدانله احسرار ارادت وعفیدت داشنند. عبیدالنه بخواهش همین سلطان ابرسعید مسکن و مأرایش تاشکند را رها کرد و به سمرفند پایتخت امیر کوچیدا. و ازین پس سمرقند مر کزقدرت نقشندیان شد. هر دو امیر در مهمات امود با خو جه مذودت میکردند". حتی در سال ۷۲ که سلطان ابوسعید در مرو بود و قصد پورش به عراق و آذر با بجانکرد؛ برای مشاوزه با خوراجه عسدالله فاصدی دد بی او به سمر قند فر ستاد. و خواجه به مرو آمد و بس از کُفت وشنید بسبار حمله به عر ای را نصو یب کرر وخود به سمرفند باز کشت. و امیر با سپاهیگران عازم عراق و آذربایجان شد". بسیاری از مصالحهها بوساطت تحواجة احر از انجام میشد. گامی یکی از دو خصم که در حود یارای مقاوءت نمیدیه از عبیداله میتعواست تا پای دد میان نهد وطر فن دا آشتی دهد. چنانکه در جنگ میرزا بو الفاسم بابر با سلطان ایو سعید در سال ,۸۵۸ سرانجام بابر از طول محاصره سمر فند نحسته و درمانده شد ومولایا محمد معمایی دا بنزد عبدالله فرستاد و بوساطت او جنک پابان بافت. وئز دد سال۸۶۷ که میرزا محمد جو کی( فرزند میرزا عبدا للطیف تیموری) در قلعٌ شاهرخیه با سلطان ابوسعید ميجنکید؛ پس از يك سال نبرد عببدالله احسرار دا بشفاعت خواند. و خواجه از سمرفند بهاردوی سلطان ابوسعید در شاهرخیه دفت و برای میرزا محمد ج و کی امان طلبیك. در رمان امارت ساطان احمد میرزا قدرت ششبندیان بیش از پیش شد. بحفرقت عبیداللّه احر از بود که برسمرقند حکم میراند. ذبرا که سلتلان احمد مردی آرام و صوفی مشربت و ضیف اللنفس بود". حندان 4.5 بك بار که سلطان محمود میرزا براددش به سمر فند حمله کرد از بیم به عبیدالله یناه برد. عببدالله بدان وقت در مدرسهپی بود. امیر را در حجرهیی پنهان کرد و خود در کنادش نشست و اورا دلداری میداد. و عراجه عبیدالله نجود دستور داد که حصار دا استوار کنند و با ۰۳۵۴ ۰۲٩۰ رشحات/ ۱ ۲ <میبااسیر ۰۸۷/۴ ۰۱۰۹ ۳ ایضاً ۰۸۸/۴ ۴ «درمعارك جنفی نفيي مبرتکب استعمال آلات قنال ثمید-ردید؟ (<بیپالمیر 0/۴
— পৃষ্ঠা ১৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।