و ات نت رت و زر تس و و اد و رز مت دا و وتف مه رک هت و و یلو سب و م2 ممستتدبان در عمس تیمورری امیر حراسان بود 2 و حصومت داشت. خواجه محمد بارسا با آنکه دز مملکت میرزاخلیل میزیست با شاهر خ پار و یکدل بود و باو ثامهها مینوشت. میردا علال از کر دار خو اجه تانعوشدل شد. و باو پیغام داد که از بخارا ببرونرود. خواجه گفت: «خوش باشد! اول مزادات طوفکنيم و بعد ازان برویم». و لی چند روز بعد شامر خ نهدیدنامهیی به نعلیل فرستار که «اينك رسیدیم باید که جای جنک مقرر سازده. بدستور خواجه پادسا نهدیدنامه شاهر خ زا در مسج جامع بخارا برمردم فرو خحواندندا. و بدینگونه خواجه مسردم دا علیه میرزا نعلیل میشودانید و ببادی شاهر خ میخو اند. و در آن نبرد نیز خلیل شکست نورد و کشته شد. مخا لفت سلطان محمود میرزا با عبدالله احراد نبز ازینگونه است. سلطان احمد براذر و رذب محمود در سمر ژد حکم میراند و به عببدالله سخت ادادت و عفیدت داشت و جان بودکه بیدای او کاردی نمی کرد. پس از آبکه محمود سمرقند را بجنگ آورد و فرمانروای ماوراءالنهر شد با تهشیندیان درشتی آغاز بد و با فرز بدان و متعلقان عبدالله احراز سثبز و سنم بسیاز کود". نقش عببداله احرار در ماجراهای ماوراهالنهر و خسراسان بیش از دیکر مشایخ نقشبندی بود. او فدر تمندترین و پرنفوزنرین مشایخ عهد خود بود. با پیشثر امرا و صدور مراوده و مکانبه داشت. کالب او «روز بودی که از قبل حضرت ایشان بسست رقعه بهپادشاه زمان و امرا و ارباب دیوان توشتی»". پیداست با این کونه مشاغل اجتماعی بسبار و آن ثروت دشماد حواجه عبدالله اراد دیگر فررصنی نمیبافت که به طا لبان و مر یدان حود پردازد و بهتر بت سالکان توجهی کند. حتی مر پاش فخرالدین علی کاشفی نیز بدین معنی اشاره کرده است: «ددین او قات که حضرت ایشان را بسلاطین و حکام احتلاط است و مشاغل ظاهری ایشان بسیار شده است, ایشان دا مجدال آنکه طالباندا بهنقی و اثبات و توجهات و مراقبات فرمایند نمانده است) ۲. هم سلتلان | بوسعید میردا (۵ ۸۷۲-۸۵) و هم فرزندش میرزا سلطان احمد ۱- رشحان /۶۲-۶۱. ۲- حبیبا!-بر ٩۸-۹۷/۴ ۳ دنحات /۳۴۸. ۴ ایضا ۳۳۱
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।