تاریخ ایران - ۵ — waaqedi
/ ৬৮৬
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

بدر القتال" گویند چون پیامبر( زمان بازگشت کاروان قریش از شام را دانست» یاران خود را برای حمله به آن فرا خواند. ده شب پیش از خروج خود از مدینه؛ طلحة بن عبید الّه و سعید بن زید را برای کسب خبر و اطلاع روانه فرمود و آن دو رفتند و به نخبار- که بعد از ذی المروه و در ساحل دریاست- رسیدند و به منزل کشد جهنی وارد شدند. کشد آنها را پذیرفت و در پناه خود گرفت و آنها تا هنگام عبور کاروان از آن محل همچنان مخفیانه پیش او بودند. هنگام عبور کاروان طلحه و سعید بر زمين بتلع مر آمدنك و فرتفی و کاروان و کالاهای آن را بررسی کردند کاروانیان» کشد را مورد خطاب قرار دادند و پرسیدند: آیا کسی از بدرقه آن دو همراهشان رفت تا آن دورا به ذی المروه رساند. کاروان خود را به کنار دریا رسانده بود و برای که تن کون ره ترشیت (۱) چون پیش از جنگ بدر» جنگ دیگری را که بدون درگیری بوده بدر اولی نامیده‌اند (که در صفحات قبل ملاحظه شد)» جنگ بدررا گاه «جنگ کشتار) تعبیر کرده‌اند» چه در آن بیش از هفتاد نفر از قريش کشته شدند. - م. ۱۵ و روز شتابان در حرکت بود. طلحه و سعید همان روزی به مدینه رسیدند که پیامبرا"" با لشکر قريش در بدر برخورد فرمود. آن دو به قصد دیدار و گزارش کار خود به پیامبر( از مدینه بیرون آمدند و آن حضرت را در تربان دیدند- تربان کنار شاهراه میان ملل و سیَاله(؟ قرار دارد و جایگاه ابن اذینه شاعر هم هست. کشد هم بعد از این به مدینه آمد. سعید و طلحه به پیامبر(۳ گفتند که کشد آن دو را پناه داده است. اف ۱9 بر او درود فرستاد و گرامیش داشت و فرمود: آیا ینبع(۲ را در تیول تو قرار دهم؟ گفت: من سالخورده‌ام و عمرم تمام شده است. اگر مصلحت بدانید آنرا در تیول برادرزاده‌ام قرار دهید» و پیامیراص) آن را در اختبار او گذاشت. گویند: رسول خدا(- مسلمانان را فرا خواند و فرمود این کاروان قریش است که اموال ایشان در آن از مدینه گاهی پدر و پسر قرعه کشی می‌کرد ند. از حمله سعد بن خیثمه و پدرش قرعه کشیدند. سعد به پدرش می‌گفت: اگر حساب بپشت نمی‌بود به نفع تو کنار می‌رفتم و تو را بر خود برمی‌گزیدم و من آرزومندم که در این راه به درجه شهادت برسم. خیئمه می‌گفت: مرا برگزین و تو با زنان خود آرام بگیر. مغ درون ام که دز تک زیت شت! گروه زیادی هم از اصحاب چون با خروح فتای (ضت) موافق نبودند همراه او ببرون نرفتند و در این مورد اختلافات و حرف زیادی است. ولی هر کس که بیرون نرفته است سرزنش نمی‌شود چه مسلمانان در واقع برای جنگ بیرون نرفتند» بلکه به منظور گرفتن کاروان بیرون رفته بودند. گروهی از افراد خوش نیت و بصیر هم از همراهی خودداری کردند» که اگر گمان می‌کردند که جنگ است حتما کوتاهی نمی‌کردند. از ۱۷

— পৃষ্ঠা ১৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।