تاریخ ایران - ۵ — sira tabari
/ ৩৬০
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۱۷ گویند: عبدالّه بن صفوان بن امية بن خَلّف دختر جعدة بن هبّیرة بن ابی وهب بن عمرو بن عائذ بن عمران بن مخزوم را دید که بر کعبه طواف می‌برد و گفت: «اين کیست؟» و چون گفتند که این دختر جعدة بن هبیره است» گفت: «عبداللّه بن صفوان جد وی -یعنی همان ابووهب- بود که از کعبه سنگی برگرفت و سنگ از کف او بجست و به جای خود رفت؛ و او گفت: ای گروه قرشیان آنچه در بنای کعبه به کار می‌برید از کسب حلال باشد» مهر زناکار و حاصل ربا و مظلمه را صرف آن مکنید» . ابووهب خال پدر پیامبر -صلی الّه علیه وسلم- بود» و مردی شریف بود. از محمد بن اسحاق روایت کرده‌اند که قرشیان کعبه را تقسیم کردند» و سمت در ازآن بنی‌عبدمناف و زهره شد» و ما بین حجر الأْسوّد و رکن یمانی ازآن بنی‌مخزوم و تیم و بعض دیگر از قبایل قريش شدء و پشت کعبه ازآن بنی جمح و بنی‌سهم شد؛ و سمت حجر که حطیم بود ازآن بنی‌عبدالدار بن قصّی و بنیاسد بن عبدالعْرّیْ بن فص ی و بنی‌عدی بن کعب شد. و چنان بود که کسان از ویران کردن کعبه بیمناک بودند» و ولید بن مغیره گفت: «من آغاز می‌کنم». و کلنگ برگرفت و می‌گفت: «خدایا بیم مکن» خدایا جز نیکی قصدی نداریم». و قسمتی از سمت دو رکن را ویران کرد. و مردم آن شب منتظر ماندند و گفتند: «ببینیم اگر آسیبی دید کعبه را ویران نکنیم و به همان حال که بود بازگردانیم؛ و اگر آسیبی ندید بدانیم که خدا از کار ما خشنود است و کعبه را ویران کنیم». ولید بن مغیره همه شب به کار خویش مشغول بود و کسان نیز با او کار کردند تا ویرانی به سر رفت و به پایه رسید که سنگهای سبزهمانند دندانهای به هم پیوسته بود. و هم از محمد بن اسحاق روایت کرده‌اند که یکی از مردان قریش که در ویرانی کعبه شرکت داشت دیلمی میان دو سنگ فرو برد که از جای برآرد» و چون سنگ تکان خورد مکه بلرزید. و در همان وقت به پایه بنا رسیدند. گوید: آنگاه قبایل قریش سنگ برای بنیان فراهم آوردند؛ و هر قبیله جدا سنگ فراهم می‌کرد. و بنیان را بالا بردند تا به محل حجر الأْسوّد رسیدند» و اختلاف کردند» که هر قبیله می‌خواست سنگ را به جای آن گذارد» تا آنجا که کار به صف بندی رسید؛ و پیمان کردند و سخن از جنگ رفت و بنی‌عبدالدار کاسه‌ای پر از خون بیاوردند و با بنیعدی بن کعب پیمان مرگ بستند و دست در خون فرو بردند» و قرشیان چهار یا پنج روز بر اين حال به سر کردند» پس از آن در مسجد فراهم شدند و مشورت کردند و بر سر انصاف آمدند. به گفتة بعضی راویان» در آن هنگام ابوامية بن مغیره که سالمندترین قرشیان بود گفت:

— পৃষ্ঠা ১৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।