تاریخ ایران - ۵ — sira tabari
/ ٣٦٠
📝 نص 📖 PDF

۱۱ از ابوموسی روایت کرده‌اند که ابوطالب آهنگ شام کرد و پیامبر صلی الّه - علیه و سلم و جمعی از مشایخ قريش نیز با وی بودند و چون به نزدیک راهب رسیدند فرود آمدند و بار گشودند و راهب پیش آنها آمد و چنان بود که پیش از آن وقتی بر راهب می‌گذشتند به نزد آنها نمی آملدو اغتتا نمی کرد: گوید: در آن حال که بار می گشودند راهب میان آنپا بکشت تا بیامد و دست پیامبر خدا را بگرفت و گفت: «اين سرور جهانیان است» این فرستادهٌ پروردگار جهانیان است؛ ۳ خدا بعنوان رحمت جهانیان بر می‌انگیزد». مشایخ قریش با وی گفتند: «تو چه دانی؟» راهب گفت: «وقتی شما از گردنه نمودار شدید درخت و سنگی نماند که به سجده نیفتاد و درختان و سنگان فقط برای پیامبر سجده می‌کند» و من خاتم نبوت را زیر شانهٌ او می‌شناسم که همانند سیبی است». پس از آن راهب بازگشت و طعامی برای آنها بساخت» و چون طعام برای آنها بیاورد پیامبر به چرانیدن شتران رفته بود» گفت: «بفرستید او بیاید». و پیامبر بيامد و ابری بالای سرش بود». راهب گفت: «ببینید که ابر بر او سایه کرده است». و چون پیامبر نزدیک قوم رسید آنها به سایةٌ درخت رفته بودند» و چون بنشست سای درخت به سوی او گشت. راهب گفت:». ببینید درخت به سوی او گشت». در آن وقت راهب ایستاده بود و آنها را قسم می‌داد که پیامبر را سوی رومیان نبرند که اگر او را ببینند به نشان پیامبری بشناسند و او را بکشند» که هفت تن از سوی روم بيامدند و راهب سوی آنها رفت و گفت: «به چه کار آمده‌اید؟» گفتند: «در این ماه پیامبر در آمده و به همه راهپا کس به طلب وی فرستاده‌اند و ما را از اين راه فرستاده‌اند». راهب گفت: «آیا کسی به دنبال شما به راه هست؟» گفتند: «نه؛ ما اين راه را گرفتیم». گفت: «به پندار شما اگر خدا خواهد کاری را انجام دهد کسی از مردم جلوگیری آن تواند کرد؟» گفتند: «نه؛ و به نزد او شدند و با وی بماندند». گوید: و راهب پیش کاروانیان آمد و گفت: «شما را به خدا سرپرست او کیست؟» گفتند: «ابوطالب است». گوید: و راهب همچنان ابوطالب را سوگند داد تا وی را بازگردانید؛ و ابوبکر -رضی الّه عنه - بلال را با وی بفرستاد و کلوچه و زیتون بدو توشه داد. علی بن ابی‌طالب گوید: از پیامبر -صلی الّه علیه وسلم- شنیدم که فرمود: «هرگز به قصد کارهای مردم جاهلیت نیفتادم مگر دو بار که خدا میان من و آنچه می‌خواستم حایل شد؛ پس از آن دیگر قصد بدی نکردم تا خدا -عز و جل- مرا به رسالت خویش گرامی داشت: شبی به پسری از قریش که در بالای مکه با من به گوسفندچرانی بود گفتم: چه شود که

— صفحة ١١ — هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.