ذکر سرپرستی ابوطالب پیامبر خدا را عبدالمطلب هشت سال پس از سال فیل بمرد و دربارة پیامبر به ابوطالب سفارش کرد از آنرو که ابوطالب و عبدالّه -پدر پیامبر خدای - از یک مادر بودند. و از پس عبدالمطلب ابوطالب سرپرستی پیامبر خدای را به عهده گرفت. و ابوطالب با کاروان قریش به تجارت سوی شام میرفت. و چون آمادهٌ حرکت شد پیامبر خدا به اشتیاق در او آویخت و ابوطالب رقت آورد و گفت: «به خدا او را همراه میبرم و هرگز از او جدا نمیشوم». و او را با خویش ببرد تا کاروان به بصرای شام رسید و راهبی بحیرا نام آنجا در صومعهای بود» و مردی دانشور و نصرانی بود و پیوسته در صومعه راهبی بوده بود که همگی علم خویش را از کتابی به میراث میبردند. و چون آن سال کاروان به نزدیک صومعه بحیرا فرود آمد طعام بسیار برای آنها بساخت از آنرو که وقتی در صومعه خویش بود دیده بود که ابری بر پیامبر خدا سایه افکنده بود» و و و و و مرت کر وس اس ها بدید در او خیره شد و در تن او به چیزها نگریست که صفت آن را ار زر و رم از طعام فراغت یافتند و پراکنده شدند بحیرا از پیامبر چیزهایی از احوال خواب و بیداری وی پرسید و پیامبر بدو پاسخ داد که همه را موافق صفاتی یافت که از وی خوانده بود. آنگاه پشت وی را نگریست و خاتم نبوت را میان دو بازوی او بدید. پس از آن بحیرا به ابوطالب گفت: «اين پسر را با تو چه نسبت است؟» ابوطالب گفت: ازپشش مرن ات0 هر کفت؟(يشن نز تست) :یز اش کر زنده تیست 6ب آتوطالت کفت: «برادرزادهٌ من است». بحبرا گفت: «پدرش چه شد؟ » ابوطالب گفت: «وقتی مادرش باردار بود پدرش بمرد». بحیرا گفت: «راست گفتی, او را به دیار خویش ببر و از بهودان بر او بیمناک باش که به خدا اگر او را ببینند و آنچه من از او دانستم بدانند به او آسیب میرسانند که سرنوشتی بزرگ دارد» زودتر او را به دیار خویش ببر». و ابوطالب او را با شتاب به مکه بازگردانید. هشام بن محمد گوید: وقتی ابوطالب پیامبر را سوی بُصرای شام برد او هفت سال داشت.
— পৃষ্ঠা ১০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।