<< ۱ قال یا ا دم یم پاسمانهم قلم هم باسمایهم قل آنم آثل کم لني َغلمْ 9 0 عم ما شوخ وتا شم #سختو 92 4 ِ ات رعدا خی شا ولا کاتا فیه وفْلْتا اه هس عمط 2 ِ 0 ماع فَفْلتا یا دمن هدا َو لك ولرَژجك / جع فیها ولا تفر ۰ ولا تَضح ۰ سورة البقرة ۲/ آیات ۰۳۳-۳۱ ۱ سورة البقرة ۲/ آیات ۰۳۶-۳۵ گفت: «ای آدم! ایشان را از نامهاشان باخبر کن !» سس جون [آدم] ایشان (یعضی ملائکه) را از نامپاشان باخبر کرد» [الله بمایشان] گفت: «آیا بشما نگفته بودم کم من از نهانیهای آسمانهاو زمین آگاهام و چیزی کم اظهار میدارید و چیزی کم [در دل] نیان میداشتید را میدانم ؟» و گفتیم: «ای آدم! توو همسرت در باغستان جاگیر شوید و از آن هرچم کم دلتان بخواهد بمخوشدلی بخورید و بمایین درخت نزدیک مشوید گم از ستمکاران شوید). ولی شیطان آندو را لغزاند (از راه بمدر بُرد) و از چیزی کم در آن بودند بیرون شانکرد» و گفتیم: افرود ویر نان برع دمن »بشما ۱ در زمین جایگاه (محل استقرار) و برخورداری خواهد بود. ۲ و گفتیم: «ایآدم! این [شیطان] برای توو همسر تودشمن است؛ مبادا شمارا از [این] هام بیرون کند و بمبدبختی افتی. حق تو است کم در آن نه گرسنه شوی و نه برهنه؛ و آنکم در آن نه تشنه شوی و نه تابش خورشید بیازاردت»). ۱ پس شیطان وسوسه اشکرد [و] گفت: «ای آدم! آیا درخت جاودانگی و ملک کم پوسیده نمیشود ( سلط سلطنت جاودانی) را بمتو نشان دهم ؟)
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।