به نام خدا مقدمه ۱ منظومهای که اینک متن تصحیح شدذ آن ارائه می شود, مر بوط به قرن هشتم هجری است و نزدیسک به ۱۷۷۰ بیت دارد. اين مثنوی درباب زند گانی سید جمال الدین ساوجی مجرد و دیگر پیران معروف قلندر مانند شیخ عثمان رومی» جلال درگزینی, محمّد بلخی و ابوبکر اصفهانی میباشد. نام کتاب دقیقاً روشن نیست اما به شهادت ابیاتی چند می توان آنرا «شرح حال حمالالدین ساوی» یا «سیرت حمال الدین» ویا «مناقب حمالالدین ساوی» و امثال آن خواند". گوينده این منظومه شخصی است به نام خطیب فارسی ۳. از احوال وی جز آنچه خودش در همین مثنوی آورده است اطلاع دیگری در دست نیست. از مطالعةً کتاب برمی آید که وی اهل شیراز است و در جوانی در همان شهربه تحصیل علم پرداخته و پس از کسب اند ک مایهای ازعلم» به تصوّف روی آورده است. وی پس ازسالها؛ برای آن که پاسخی به سوالات خود بيابد, درضمن به زیارت اهل معنی نائل آید؛ از شیراژ خارج می شود و در شهرهای"مختلف اسلامی به سیر و ۱- قسمتهایی از این مقدمه تحت عنوان«معرفی یک نسخد نحطی در باب قلندران »در محلهٌ دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد, شمارة دوم, سال دهم تابستان ۱۳۵۳ بطبع رسیده اشت. ۲ کستابی نظم کردم جمله حاوی بسراجوال جمالالدین ساوی (ب/۷۵) در تون یتست وک انس جمللالدین ساوی آن بگانه(ب/۵+) بسدسستم داد جروی میسرت پر ببوسیدم نکردم هیچ تقصیر(ب |۲۸) ۳س-نام خحطیب فارسی ء گوینده این مثنوی جندجا در متن کتاب آمده اس * خسطسیسب فسارسی را یناد آرد بستسکبیری روانش شاد دارد(ب/۸۲) هپت فا رسحیردارد فش ها که جون خوانند این الفاظ زیباء(ب/۱۰۹۸) زسهر روج او نی هیچ تسأخییر بخوانند فاتحه از خرد و از پیر(ب/ ۱۰۹۹) و همچنین رجوع شود به ابیاتِ ۰1۲۸ ۰۱۷45 ۰۱۷2۸
— صفحة ٦ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.