باکر مناجات آفرید گادا » دادگرا , حشمه سار دوان بخش حبات که به دریای بیکران عظمتت بیوسته است ؛ همجنان از منبع فباش مشیت بیحو نت میحوشد ومیحر وشد ودرعرصه کشتگاه طبیعت » دوزان و شبان غنچههای باطراوت نوع انسانی دا با دید گانی فروزان از حیات شکوفان میسازد و در آغوش ما انسانهای زنده نما [ که در حویبار خروشان حیات پیوسته . به اقیانوس جلال و جمالت , حام زدین خالی از بادهٌ طهود ذند گی بدست ؛ بهنه سر آب ر نگار نگ خمال درمی نوددیم أُ برای حند صباح می آدامند و تدر یحاً ره قافله ما مردگان محکوم به شکنجهٌ زند گی می پیو ندند . خدایا , کحاست آن فروغ الهیحیات که نهتنها کر خاکیذمین دا بلکه تمام کیهان باعخطمت دا برای ما آدمیان حونان آغوش گرم مادد مهر بان مینمود که لحظهای غنودن دد آن طعم ابدتمیداد و درخششدید گان آدمی ۰ جهر جهانهستیدا باتمام اسراد آمیز بودنش دوشن ودرخشان میساخت . ای برودد گاد بیچون , تو نبودی که دنگ فروزان حیات دا دد مقابل دید گان ما مات نمودی » تو نبودی که فرو غحیاتدا ازمردمك جشمانما گرفته , زند گی مادا هماذطعم جان بخش زندگی وهم از آدامش بی غوغای مرگ بر کناد ساختی . بلکه این خود ما فریب خوردگان سایههای حیات طبیعی بودیم که به دنبال سایهها دفتیم و <قیقت هستی خویش دا بصودت سای مبهمی از افسانه ها و حکایتهای غبر قابلتفسیر در آوردیم شگفتا , هنوز هم نمیخواهيم باود کنیم که : ا(حکابت ماحکابت گشتها نم خداوندا . بشر امروذی بگمان اینکه! گر خوددا به دیوانگی ونفهمی بزند.ميتواند لذت دوح افزای حیات دا بچشد . غافل از اينکه دد آنهنگام که زند گی حقیقی اذ انسان بر کناد شود » اشباح و سایههای حیات طبیعی . دیوانگی اودا تنها دد بیخیالی و لاشمودی
— صفحة ٦ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.