وت یمتا مئنوی حلال الدین هم از در آمیختن مفاهیم شعری خالص و ضد وافسات به حقایق وواقعیات بر کنار نبوده , بدین جهت دارای نقصاسف انگیزی است . مخصوصاً بادر نظر داشتناینکه جلالالدین درعالی ترین مسائل الپیدبشری میآند مشد و مبخواهد اثایثه وانا الیه داجعون داتفسی کند . درا دن تفسیرمفاهیمی ازقنیل می ومیگساری و شاهد زسا روی و ...و کدو و غیر ذلك از اعتلای روحبه مضمون أ یه فوق جلوگیری میکند . تا نجا که گاهی راز و نباز وگفتگوی باخدا » بطورناخود آگاه شبیه بسه گفتگو با يك کدخدا و با شاهد ژیبا دوی تنزل میياید . گمان نمیرود که اصل « المجاذ قنطر 5 الحقیقف» (مجازمانند بل بهسویحقیقت است) جوابگویتنزل مز یور بوده باشد , ز درا طسعت ماده برست وهوی دوست انسانشقدری قویاست که ۱ تمسگذازد محاز را مانند یل تلقی تماند » بلکه شدت هوی برستی و طبیعتخواهی انسان به بفای خم است که اورا در همان محاز میخکوب می کند و آن را 7 راه منز لگهنهابی میسازد. جلال الد.بن مولوی و داستابوسکی در محلدات بشن تذکر دادیم که نقل جملات عالی متفکر ین مغرب زمیندد مقدمات تفسر و نقد و تحلمل منئذوی برای آن نست که ما میخواهيم مسات مولوی و آن متفکرین مقاسه اصطلاحی انجام بدهیم » بلکه مقصود نشان دادن فرهنک مشترل بشری است که نه شرق میشناسد و نه غرب ؛ نه دیروز و نه امروز . شما منتوانید در جملات داستا بو سکی مقدار فراوانی از مسائل عالی دا به بینید که جلال الدین مولوی قرنها پیشاز او با شکل دیگر بیان کرده است » اینخودیکی از روشن ترین دلادل وحود فرهنگت مشترك است که از مضامن ودا و او بانیشاد ها و آثار کنفوسه و اخلاق ادسطو وغیرهگرفته , تافرهنگگ دارای سیستم باز اسلام و آثاد متفکرین انسانی قر نهای اخیرمغرب زمین » مانند هو گو و بالزاك و نو لستوی ... مشاهده ميشود.
— পৃষ্ঠা ১৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।