تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی بلخی 02 — تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی بلخی 07
/ 645
📝 Text 📖 PDF

ند نقطهٌ عشق نمودم بتوهان سپو مکن ورنه چون بنگری از دایره بیرون باشی 1 مطلت.انسان ۱ ساد سل(ه 6۱ مباندازد از ادسطو نماد گاد مانده بر ای داثره بیش ار يك نقطه مر کزی و جود ندادد کوچکترین انحراف از آن نقطةٌ مررکزی , از وصول و دریافت مرکز اصلی جلو گیری می‌کند . اقافتا تماق مس زا لیا کوامک س سانهه ر عا بسوده و باصطلاح ارسطو : خروح از نقطه م‌کزی دائره خواهد بود . اگر حافظ مبخواست با میتوائست که ازدر | مبختن کلمه عشق [ که بررایاکثربت معنای‌مجازی آن مطرح است] با مطلب فوق, بر کنار شده مفپومی‌شببه به‌اددهال ووصول سادگاه الپی دا جانشن آن میساخت » آموز ندگی‌مطلب‌فوق دربارء واقعبات‌دد آ خر ین‌حد" ممکن صورت مسگرفت 7 تک وی ساری نوش کن و جرعه برافلاك افشان چند و چند از عم ایام جکر خون داشی اگر مقصود از نوشیدن باده وجرعه‌ای از آن را برافلاك افشاندنبرای‌رهایی از اندوه ایام که جگرها را خون می‌کند , همان اعراض از لذایذ حبوانی و هوی. پرستی‌ها و بی‌قیدی به علائق ماد ی بوده باشد » مسلماً مضمونی است سیار عالی و باشکوه , ولی جای تأسف است که ادبیات بشری آن اندازه فقی بوده باشد که برای نشان دادن چنان مضمون » نیازمند بکار بردن مفاهیم ساغر و مستی وافشاندن مقداری از آن باده به افلوله برای بی‌اعتنابی به‌جر بان قوانن عالم‌هستی بوده باشد! ۸ - آنگاه به خود تسلی و دلدادی میدهد که از فقر تباید تاله و زاری

— Page 15 — This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.