۳۰ مهلکات هميشه آن را همی نکوهد. چون جنین پروردند. هرگه که بالغ شود آسرار این آداب با وی بگو ند که «مقصود از طعام آن اثیت؛ که :ینده دا فقوت طاغت داي .> تعالی - بود؛ و مقصود از دنیا زادٍ آخرت است - که دنیا بااکس بنماند, و مگ که ار ات ما تی که اتموا وا آشری روت بابوشت و خشنودی خدای - تعالی - رسد؛ و صفتِ بهشت و دوزخ با وی بگفتن کرد و واب و عقاب کارها با وی همی گوید. چون به ابتدا بادب پرور ید» این سخنها جون نقش برسنگ بوّد؛ و اگر فراگذاشته باشند» ۱ جون خاک از دیوار فرو ر یزد. سهل تستری (ره) گوید: سه ساله بودم که شب نظاره کردمی اندر خال" خویش, محمدٍ سوان که نماز شب کردی, یک راه مرا گفت: «آن خدای را که تورا بیافر ید. یک راه یاد نکنی ای پسر؟» گفتم: «حگونه یاد کنم؟» گفت: «شب که اندر جامة خواب همی گردی» سه بار بگوی - به ول تفه بات دا مای امن اشت دای مان ین هم نکردی شدای تتعالن مرا زهمی ید .4 کف ««حند غب آناهتی بگفتم.» پس گفت؛ «هر شبی هفت بار بگوی.» همی کفتر تشر کفتش: «هر شبی پانزده بار بگوی.» همی کت پس حلاوت آن در دل من افتاد. چون سالی برآمد, مرا گفت: «آنجه تو را گفتم یاددار همه عمره تا آنگه که در گور نهند توراء که این دست گیرد تو را اندر این جهان و آن جهان.» چند سال همی گفتم تا حلاوت آن در سر" من پدید آمد. پس یک روز خالْ مرا گفت: «هر که حق - تعالی - با وی بوّد وبهوی همی نگرد و وی را همی بیند معصیت نکند. ز ینهار که معصیت نکنی! که وی تورا همی بیند.» پس مرا به دبیرستان فرستادند. دل من پرا کنده میشد. گفتم: «هر روز یک ساعت بیش مفرستید.» تا قرآن بیاموختم, و آنگاه هفت ساأله بودم. حود ده ۱ رها کرده باشند. ۲ - خال دایی . ۳ - توحه دارد. 6 - سر باطن؛ ضمیر.
— পৃষ্ঠা ৩৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।