۲ مهلکات فکرت و عبرت مشغول بوّد, و منافق به حرص و آمّل. مومن از همه کس ایمن هک ار ال اف ان هی که انوم کر زو ار و مومن از همه کس نومید بوّد مگر از حق - تعالی, و منافق به همه کس اومید دارد مگر به حق- تعالی؛ وموّمن مال فدای دین کند»ء منافق دین فدای مال کند؛ و مين طاعت همی دارد و همی گرید, و منافق معصیت همی کند و همی خندد؛ و مومن تنهایی و خلوت دوست دارد. و منافق مخالطت و انیت یداه و مومن همی کارد و ترسد که ندرود. و منافق نکارد و طمع دارد که بدر ود.» و چنین گفته اند که «نیکو خوی آن بود که شرمگین بود, و کم گوی و کم رنج و راستگوی و صلاح حوی و بسیار طاعت و اندک زلّت واندک فضول و نیکو خواه بوّد همگنان" راء و اندر حق همگنان نیکو کردار و مشفق و با وقار و آهسته و صبور و قانع و شکور و تک دل" و رفیق و کوتاه دست و کوتاه طمع؛ نه دشنام ,دهد نه لعنت کند و نه غیبت کند, نه سخن چینی کند و نه فحش گوید نه شتابزد گی نماید نه کین در دل دارد نه حسود بود» پیشانی گشاده زبان خوش, دوستی و دشمنی و خشم و خشنودی وی برای حق - تعالی - بود و بس.» و بدان که بیشتر خوی نیکو از احتمال و بردباری پدید اید, جنانکه رسول(ص) را بسیار برنجانیدند و دندان بشکستند, و گفت: «بارخدایا! ایشان را راه نمای که همی ندانند.» ابراهیم اد هم (ره) اندر دشت همی شد. گر( به وی رسیدء گفت: («تو بندهای ؟)» گفت: «آری». گفت: «ابادانی کحاست؟» اشارت ند کفرشتا نا کزیای.- کف «من آبادانی میجویم.» کته راتخاس آبادانی .» لشکری جوبی برسروی زد جنانکه خون آلود شد, ووی را بگرفت و به شهر آورد. چون یاران وی را بدیدند. لشکری را گفتند: «ای ابله, اين ۱- زحمت (در مقابل خلوت)» ازدحام و شلوعی . ۲- همگنان» همگی. ۳ تنک دل (در مقابل سخت دل), نرمدل. 6- یکی از لشکر یان.
— পৃষ্ঠা ৩০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।