اندرر یاصت نفمس ۳۳ اندرپیدا کردن علامات خوینیکو بدان که علامات خوی نیکو آن است که حق - تعالی - در قرآن صفت آن کید مومنان را در سوره قدافلح المُومئُون ۱ تا به آخر آیت عشر؛۲ و در این آیت که می گوید: التاثبون العابدون...۲ و این آیات که می گوید: وعباة و 7 هس ی کت و سب ارم الذین بَْشون علی الاض ها تا آخر. و هر چه اندر علامت منافقان گفته است» علامت خوی بد است. حنانکه رسول(ص) گفت: («(همت مومن نماز و روزه و عبادت بودء و همت و ل ی ۷ ۲ و ۰ منافق طعام و شراب بود چون ستور.» و حاتم اصم (ره) گوید که «مومن به ۱- (قرآن, ۳ ) به درستی برستند گرواید گانا. ۲ از [ اول تا به آخر آیة دهم سوره ۲۳ (سورةٌ مومنون) که ترحمة آن این است: : حاو ید پیروز آمد گرو بدگان. ایشا" که در نما خویش آرامید گان و فرو شکستگان اند . و ایشان که از و یهده (عبیهده) روی گردانند گان اند . و اشان که زکات مال دهند گان اند . و ایشان که فرجهای خویش نگهدارند مگر برجفتان خویش یا بر برد گان (کنیزکان) خویش, که ایشان نانکوهیده باشند. ه رکه بیرون از آن جیزی حوید ایشان از اندازة پسند در گذشتگان اند. و ایشان که امانتها و عهدهای حویش را گوشوانان (نگه دارند گان) اند و ایشان کهبرهنگامنما رهق کر یش بر ایستاد گان اند .ایشان اند که بهشت را ! میراث بران اند. ۳- (قران, ۱/۸ با حدای گروند گان اند. خدای پرستاناند» خدای ستایند گاناند» روزه داراناند, نماز کزاران اند, نیک وکاری فرمایند گان اند» و از ناپسند باز زنند گان اندء و اندازههای خدای را کوشند گان (حافظون)اند و شاد کن گرو بدگان را. *- (قرآن, ٩۳/۲۵ به بعد), و بندگان رحمان [ که ستوده اند] آناند که می روند در زمین به کم آزاری و و او ی و ایشان که در شبها خداوند خویش را بسجود باشند و بپای. و ایشان که گو یند خداوند ما! بگردان از ما عذ اب دوزخ» که عذاب آن. کافر را ستوهی نمای است حاو ید. و آن پد آرامگاهی است و بودنی حای. و ایشان که آنگه که چون خواسته هزینه کند نه گزاف کنند ونهبه تتگی زیند, و مین ان و آن راست باز ایند و اینان که بااللّه خدایی دیگر نخوانند, و نکشند تنی که اللّه خون آن حرام کرد مگر بحق, و زنا نکنند و هرکه از اين افعال چیزی کند. پاداش زهگری شویش پید. توی بر توی کند او را عذاب ر وز رستخیزه و در آن عذاب حاو ید ماند خوار کرده به نومیدی. مگر او که باز گردد و بگرود و کردار تیک کنده ایشان اند که الب تعالی- ایشان را به جای بدیهای [ کرده] ایشان نیکیها[ی ناکرده] دهد و الله افر زر کان امه و بکفاندو: و هرکه باز گرده با خداوند خویش و کردارنیک کنده او را به نزدیک حداوند خویش باز گشتن گاه است هرگه باز گردد. و ایشان که گواهی دروغ ندهند, و هرگه که به ناپشند و سخن بیهوده بگذرند, آزاد و نیکو برگذرند و ایشان که چون پند دهند ایشان را به سخنان خداوند ایشان, به روی نیفتند چون کر [به شب] و نابینا [به روز]. و ایشان که می گویند خداوند ما! ببخش ما را از جفتان ما و فرزندان ما روشنایی چشمها و ما را پیشوایان پرهیز گاران کن..
— পৃষ্ঠা ২৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।