اندرر یاضت نقس ۹ مصطفی (ص) راء چنانکه نیکور وی مطلق یوسف(ع) بود. دُدیگر آنکه این همه صفات اندر وی به غایت زشتی بوده او این بدخوی مطلق بود, و واحب بوّد وی را از میان خلق بیرون کردن, که وی نزدیک بوّد به صورت شیطان, که شیطان به غایت زشتی بود؛ و زشتی شیطان ی باطن واطفانت وا لا ارت ۲ ۱ سوم آنکه اندر ميان اين دو درجه بوّد» لکن به نیکو بی نزدیکتر, چهارم آنکه اندر میانه باشد, ولکن به زشتی نزدیکتر. و جنانکه اندر خسن ظاهره نیکوی بغایت و زشت بغایت کمتر بود و بیشتر آنذزفیانه بافدی:اندر خلق نیکر همجنین بود. پس هرکسی را جهد باید کرد تا اگر به کمال نرسدء باری به درجة کمال نزدیکتر بوّد, و اگر همه اخلاق وی نیکو نبود. باری بعضی یا بیشتر نیکو بود. و جنانکه تفاوت اندر نیکوروی و زشتروی نهایت ندارد, اندر خلق این است معني خلق نیکو به تمامی؛ و این نه یک چیز است, و نه ده و نفد کهخمیار نت ولکن اصل آن با قوَتِ علم و غضب و شهوت و عدل آید, و دیگر همه شاخه های وی بود. بیدا دن آنکه خُلق نیکوبه دست آوردن ممکن است بدان که گروهی گفتند؛: جنانکه خلق ظاهر بتگردد از آنکه آفر یده اند - کوتاه درازنشود به حیلت, و دراز کوتاه نشود و زشت نیکو نشود - همچنین اخلاق که صورتِ باطن است بتگردد. و این خطاست, که اگر جنین بودی تأدیب و ریاضت و پند دادن و وصیت نیکو کردن همه باطل بودی» و رسول (ص) نگفتی : خسلوا آخلافگم. خوی خویش را نیکو کنید. و این حگونه محال بود, که مر ستوران را به ر یاضت از سرکشی باز نرمی توان آورد و صید وحشی را فرا آنس توان داشت
— Page 15 —
This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.