اندرر باضت نفس ۷ و فرهخته" بود, و سگ گاه بوّد که آموخته بود و گاه بود که بر طبع خویش باشد؛ و تا این آموخته نبّد و آن فرهخته نبود, سوار را امید آن نباشد که صید به و بل بیم آن بوّد که خود هلاک شود, که سگ اندر وی افتد, با اسب وی را برزمین زند. و معنی عدل آن باشد که این هردو اندر طاعتِ عقّل و دین دارد: گاه شهوت را بر خشم مسلط کند تا سرکشی وی بشکند, و گاة خشم را بر شهوت چود این هر چهار بدین صفت بوّد» این نیکو خویی مطلق بود. و اگر از این بعضی نیکوباشد این نیکوخویی مطلق نبّد؛ همچنانکه کسی را دهان نیکو بود و چشم زشت. يا شم نیکو بود و بینی زشت. که این نیکوروبی مطلق نبود. و بدان که این هر یکی جون زشت شودء از وی خلقهای زشت و کارهای زشت تولد کند. و زشتی هر یکی از دو وجه بوّد: یکی از افزونی خیزد که از حد بشده باشد, ویکی از کمی که ناقص بود. و قوت علم, چود از حد بشود و اندر کارهای بد به کار دارند. از وی و بسیار دانی خیزد؛ و جون ناقص بود از وی ابلهی و حماقت خیزد؛ و حون معتدل باشد از وی تدبیر نیکو و رای درست و انديشة صواپ و فراست راست خیزد. ۲ و قوت خشم چون از حد بشود آن را تهور گو یند» و جون ناقص بود آن را دلی" گویند و بیحمیتی. و چون معتدل باشد - نه پیش و نه کم - آن را شجاعت گو یند. و از شجاعت کرم و بزرگ همتی و دلیری و جلم و بردباری و آهستگی و فروخوردنٍ خشم و امثال اين انعلاق خیزد. و از تهور لاف و مجب و کیر و گنداوری؟ و بارنامه کردنث و اندر کارهای با خطر خویشتن اندر افکندن و امثال این خیزد. و چون ناقص باشد" از وی خوار خویشتنی۲ و اب فرهیخته, دست آموز, تربیت شده. . ۲- گربزی, حیله گری, مگاری. ۳- بد دلی» ترس. 6- گندآوری, دلیری, حسارت. ۵-بارنامه کردن» نازش, فخر فروختن. -.٩ و جون قوت خشم ۳ 1 ی ۳5 ۰ ۹9 فد و ِ ناقص باشد. ۷- خوار خو یشتنی (مقابل «بزر گ خو یشتنی »), خود کوچک بینی.
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।