اندرر یاضت نفمس بخاک هشن کر دای هس واه نی( ری اتمه تکر ید0 عفر (رعی). کفت ززای یدای ریش ار مق یت دار از رسول خدای- تعالی- حشمت ندار ید؟» گفتند: «نوازویتندتری و درشتتر.» رسول (ص) گفت: «یا ان الخظاب. بدان خدای که حان من در خکم وی ۷ وبه راهی دیگر شود از هیبت تو.» فضیّل عیاض (ره) گفت که «صحبت با فاسقی نیکوخوی دوستتر دارم از آنکه با فرّای بدخوی .») و ابن المبارک (ره) با بدخو یی اندر راه افتاد» و حون از وی حدا شد بگر یست؛ گفتند: «جرا همی گر یی ۴ گفت: «اين بیحاره از نزدیک من برفت, و آن خوی بد همجنان با وی برفت, و از وی حدا نشد.» و کتانی (ره) گوید: «صوفیی " خوی نیکوست: هرکه از توبه خو نیکوتر از تو صوفیتر.» و یحبیبن مُعاذ (رض) گوید: «خوی بد معصیتی است که با وی هیچ طاعت سود ندارد. و خوی نیکو طاعتی است که با وی هیچ معصیت ر بان ندارد.» قیقت خوی : ِ بذان که افتر عیشت غری ایک .. وکام ای سخن بسیار گفتهاند؛ و هریکی آنچه فراپیش آمده است بگفته است و تمامی آن نگفته است؛ جنانکه یکی می گو ید: («(روی کشاده داشتن است.» و یکی می گو ید: «رنج مردمان کشیدن است.» و یکی می گو ید: «مکافات بد نا کردن است.» و امثال اين. و این همه بعضی از شاخههای وی است, نه حقیقت وتمامی وی. و ما حقیقت وی وحدّ تمامی وی بیدا کنیم. بدان که آدمی را از دو جیز آفر یدهاند: یکی کالبد که به جشم سر ۱- مراد ابوبکر کتانی است. . ۲--صوفیی, تصوف.
— صفحة ١١ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.