هفده تعلیم و عبادت سر گرم بود بهلشکرگاه خویش؛ تروغ - نزديك مشهد امروز - فرا خحواند. غزالی چون دریافت که دد کف شیر نر خونخوادهای قراد گرفته و از دفتن چاره نیست بهانه آورد و با نامهای استادانه حشم سلطان سنجر دا فرو نشانید. اينك بخشی ازآن نامه دد اینجا نقل میشود: برمردمان طوس دحمتی کن که ظلم بسیاد کشیدهاند و غله بهسرما و بیآبی تباه شده» و درختهای صد ساله از اصل حشك شده؛ و مرد دوستایی دا هیچ نمانده» مر پوستینی و مشتی عیال گرسنه و برهنه, اگر رضا دهد که پوستین اذ پشت با زکند تا زمستان برهنه با فرزندان درتنودی شوند» دضا مده که پوستشان با زکنند. و اگر ازایشان چیزی خحواهند» براثر تهیدستی همگنان بگریزند و در میان کسوهها هلاك شوند و این پوست باز کردن باشد. اين داعی پنجاه و سه سال عمر بگذاشت. چهل سال دد دریای علوم دین غو"اصی کرد تابهجایی دسید که سخن وی از انداهٌ فهم یشتر اهل دوزگاد درگذشت. بیست سال دد ایا مسلطانشهید (ملکشاه) روزگار کذ اشت و از وی بهاصنهان و بغداد اقبا لها دید. و چندین باد میان سلطان و امیرالمومنین رسول بود - در کادهای بزرگ» و در علوم دینی نزديكهفتاد کتاب کرد. پس دنیا دا چنانکه بود بدید. جملگی بینداخت» مدتی درد بیت| لمقدس و مکه مقام کرد؛ و برسرمشهد - ابراهیم خلیل - صلوات الّه علیه - عهد کرد که نیز پیش هیچ سلطان نرود و مال سلطان نگیرد و مناظره و تعصب نکند. دوازده سال بدین عهد وفا کرد و امیرالمومنین و همه سلطانان وی را معذور داشتند. آمادعی برای سفر آخرت (۰۴ ۵ ه ق۱۱۱۰ ۲) پس از در گذشت شمس الاسلام کیا امام هراسی زد هراذی) طبر ی»
— পৃষ্ঠা ১৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।