کیمیای سعادت اثر ابو حامد غزالی - فارسی - عربي - تركجه - English — کیمیای سعادت ج۱
/ ৫৯৪
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

دوازده شو ده احتما لا" نوجوانی هبجده یا نوزده ساله بوده است. فخستین سفر (احتمالا" ۴۶۸ هق < ۱۰۷۵) بی‌تردید نخستین‌سفر دانشجویی غز الی سفری است که وی از طوس به‌جرجان رفته است اما این سفر در چه سالی انجام شده و غزالی دد آغاز این سفر چندساله بوده است. در ماخذ موجود دوشن نیست. اگر فرض کنیم دد هیجده یا نوزده سالگی داهی ایسن سفر شده و احتمالا" مسدت دفت و بررگشت و دوران اقامتش دد جرجان حدود دو سال بوده است. این حدس با حکایتی که امام اسعد میهنه‌ای ازغز"الی دوایت می‌کند تا حسدی هم آهنگ می‌شود. امام اسعد می‌ گوید: از ابوحامد محمد غز"الی شنیدم کسه می‌گفت: «دد داه باز گشت از جر جان دچار عیتادان داهزن شدیم. عیادان هر- چه را که با خود داشتیم گرفتند. من برای پس گسرفتن تعلیقه (جزوه یادداشت درسی)های خحود ددپی عیتادان دفتم و اصراد ورزیدم. سردستهٌ عیتادان چون اصر اد مرا دید گفت : "بر گرد و رنه کشته خواهی شد؛ وی را گفتم: *نرا به‌آن کسی که از وی امید ایمنی دادی سو گندمی‌دهم که تتها همان نبان تعلیقه دا به‌من باز پس دهید؟ زیسرا آنها چیزی نیست که شمارا به کادآید؛ عیتار پرسید که "تعلیقه‌های توجیست؟» گفتم: *در آن انبان یادداشتها و دست نوشته‌هایی است که بسرای شنیدن و نوشتن و دانستتش دنسج سفر و دشو ادیها برخویشتن هموار کرده‌اع.» سردستةً عیادان خنده‌ای کرد و گفت: اجک نه به‌دانستن آنها ادعا می کنی؛ دد حالی که‌چون از توگرفته شد دانایی خود دا از دست دادی و بی دانش شدی؟؟ آنگاه‌به‌یادانش اشاد تی کر ده و انبان مرا پس دادند.» غز الی گو ید: این‌عیتاده ملامتکگری بودکه خداوند وی را به‌سخن آورد

— পৃষ্ঠা ১২ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।