۳۹۴ تاریخ کامل تا نگذارند جابر این زمینها فرو ستائد. جابر از اين دو هراسید و پای به گریز نهاد و خود را به سلیمان بن عبداللّه رساند. محمّد و جعفر و همراهان این دو از حکمران طبرستان ترسیدند و از اين رو نامهای به همسایگان خود در دیلم نگاشتند و پیمان میان خود را یادآور گشتند و خود را در رفتار محمّد بن اوس و کشتار و گرفتار کردن مردم از سوی او پوزیده دانستند. پس همه بر جنگ با سلیمان بن عبداله و همپالکیهای او همداستان شدند. در این هنگام دو پسر رستم و یاران ايشان پیکی سوی یکی از فرزندان ابوطالب [علویان] به تام محمد بن ابراهیم که در طبرستان بود فرستادند تا دست او به بیعت بفشرند. مرد طالبی این پیشنهاد نپذیرفت وگفت: من مردی از خاندان خود به شما میشناسانم که در اين کار از من استوارتر است. او ایشان را به سوی حسن بن زید ره نمود که در ری بود. ایشان پیکی بي او فرستادند و پیغام محمّد بن ابراهیم بدو رساندند و او را به طبرستان خواندند. او هم بدان سوی روی آوژد و خود بدیشان رساند و همه دیلمیان و مردم کلار و چالوس و رویان بر بیعت با او همداستان شدند و همگی دست او به بیعت فشردند و مزدوران این اوس را راندند. ایشان نیز خود را به سلیمان بن عبدالّه رساندند. همچنین باشندگانی از کوهستان طبرستان همچون اصمغان [سمغان؛ قادوسیان لیث بن فاد و گرومی از دشتهای پای کوه بدو پیوستند. وزان پس حسن و یاران او سوی شهر آمل که نزدیکترین شهر بدیشان بوده یوش بردند» و ابن اوس از ساری آهنگ او کرد تا او را براند. جنگی سخت در گرفت. حسن بن زید با گروهی از پاران خویش از آوردگاه سوی آمل راند و به شهر اقن کار چون ابن ارس که هنوز با یاران حسن بن زید سرگرم ستیز بود. این گزارش دریافت دیگر جز رهاندن جان خویش به هیچ نمیاندیشید و بدین سان پای به گریز ۱. قادوسیان یا بادوسپانیان [پادوسپانیان, فاذوسفانیان؛ اين نام از وا پهلوی «پات کوسپان» آمیخته از «پات کوس,» به معنی سرزمین و پسوند «پان» («بان» در فارسی امروز) به معنی دارنده و نگاهبان است. تشوفیلاکتوس, تاریخپرداز روم شرقی سد هفتم میلادی آن را به «کلیماتارکس» (حاکم) برگردانده است. نولدکه ص ۱۵۲-
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।